นอกเหนือจากอามากิ

ในปีที่ 31 ของยุคโชวะ (พ.ศ. 2499) จิโร โมชิซูกิ เครื่องพิมพ์ประจำจังหวัดชิซูโอกะ ได้รับมอบหมายจากทาจิมะ นักสืบเกษียณอายุ ให้พิมพ์ "เอกสารการตรวจค้นทางอาญา" เอกสารดังกล่าวบันทึกคดีฆาตกรรมคนงานก่อสร้างที่อายุความจำกัดสิ้นสุดลง ซึ่งเกี่ยวข้องกับ "โสเภณีชูเซ็นจิ" โอสึกะ ฮานะ และเด็กชายวัย 14 ปี ซึ่งพบเห็นอยู่ใกล้อุโมงค์อามากิ ขณะที่พลิกดูข้อมูล ความทรงจำที่ถูกผนึกไว้ของโมจิซึกิก็ค่อยๆ ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง นั่นคือ "เด็กหนุ่ม" คนนั้นคือตัวเขาเองเมื่อ 31 ปีที่แล้ว และโอสึกะ ฮานะคือรักแรกของเขา ในตอนนั้น ทั้งสองได้ปีนภูเขาอามากิด้วยเท้าเปล่าและใช้เวลาหลายชั่วโมงในความสัมพันธ์ราวกับความฝัน รอยยิ้มของฮัว เสียงร้องอันไพเราะ และความอบอุ่นจากฝ่ามือของเธอยังคงอยู่ อย่างไรก็ตาม หลังจากการแยกทางกัน Hua ถูกจับในข้อหาฆ่าคนงานคนหนึ่ง ในระหว่างการสอบสวนของตำรวจ ฮานะสารภาพภายใต้การบังคับของนักสืบทาจิมะ แต่คำสารภาพของเธอเต็มไปด้วยความขัดแย้ง ราวกับว่าเธอจงใจปกปิดใครบางคน วันนี้ 31 ปีต่อมา ทำไมจู่ๆ นักสืบทาจิมะถึงไปเยี่ยมโมจิสึกิ? ทำไมคุณหวาดระแวงบังคับให้เขาเผชิญกับอดีต? เมื่อ "ความจริง" ของเหตุการณ์ถูกเปิดเผยในที่สุด โมจิซึกิและฮัวก็กลับมาพบกันอีกครั้งในช่วงครึ่งชีวิต