สเตนดาห์ลซินโดรม

ในปี ค.ศ. 1817 สเตนดาล นักเขียนชาวฝรั่งเศสผู้ยิ่งใหญ่เดินทางมายังอิตาลีและดื่มด่ำกับผลงานชิ้นเอกของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในเมืองฟลอเรนซ์ตลอดทั้งวัน วันหนึ่ง เขาได้ไปที่โบสถ์โฮลีครอสเพื่อเยี่ยมชมหลุมศพของมีเกลันเจโล กาลิเลโอ และมาคิอาเวลลี ทันทีที่เขาเดินออกจากประตูโบสถ์ จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าจิตใจของเขาสับสน หัวใจของเขาสั่นอย่างรุนแรง และเขารู้สึกเหมือนกำลังจะล้มลงทุกย่างก้าวที่เขาเดิน แพทย์วินิจฉัยว่านี่เป็นเพราะความตื่นเต้นทางจิตใจที่มากเกินไปซึ่งเกิดจากการชื่นชมสมบัติทางศิลปะบ่อยครั้ง โรคที่หายากนี้เกิดจากความรู้สึกที่สวยงามจนถูกเรียกว่า "สเตนดาห์ลซินโดรม" จนถึงทุกวันนี้ แพทย์ในฟลอเรนซ์ยังคงพบผู้ป่วย "สเตนดาห์ลซินโดรม" เป็นครั้งคราว และในรายที่รุนแรงอาจต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเป็นเวลาหลายวัน ส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวที่รักงานศิลปะและซาบซึ้งมาก พวกเขามีความทะเยอทะยานและต้องการสแกนสมบัติทางศิลปะของใจกลางเมืองยุคเรอเนซองส์แห่งนี้ภายในไม่กี่วัน อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้สึกประทับใจกับผลกระทบทางภาพที่ตามมาทีละภาพ แต่ชาวอิตาลีมีภูมิคุ้มกันต่อ "สเตนดาห์ลซินโดรม" ได้ 100% สำหรับพวกเขา ความรุ่งโรจน์ของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยานั้นมีอยู่ทั่วไปทุกหนทุกแห่งเหมือนกับอากาศ ตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยชรา ชีวิตของพวกเขาเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งยุคอัจฉริยะของ Leonardo da Vinci, Michelangelo และ Raphael มาโดยตลอด เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงในหนังเรื่องนี้ก็เหมือนกับสเตนดาห์ล...