โรงพยาบาลสายรุ้ง

มีสมาคมที่รับเยาวชนไร้บ้านที่ถูกครอบครัวทอดทิ้งเนื่องจากรสนิยมทางเพศ (เรียกรวมกันว่า LGBT) เบื้องหลังพฤติกรรมเกินจริงเหล่านี้ที่ดูขี้เล่นและมุ่งมั่นที่จะปกป้องสิทธิในตนเองคือชีวิตที่แตกสลาย คนหนุ่มสาวเหล่านี้มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเอาตัวรอดและกระตือรือร้นที่จะหาจุดยืนในสังคม ในสมาคมพวกเขาจะต้องหางานให้เร็วที่สุดภายในหกเดือน ระหว่างนั้นพวกเขามีที่อยู่อาศัย มีเวลาเผชิญหน้าและยอมรับว่าตนเองเป็นใคร ในเวลาเดียวกัน นิโก้ ผู้นำสมาคม และอเล็กซ์ ซึ่งช่วยเหลือเธอ ถูกบังคับให้เผชิญกับความล้มเหลว และเริ่มตั้งคำถามถึงแรงจูงใจของตนเองในการช่วยเหลือผู้อื่น