ไดอารี่ของนักเขียนนวนิยาย

หนึ่งปีหลังจากข่าวที่น่าตกตะลึงว่านักเขียนนิยายแนวสืบสวนยอดนิยม เซริซาวะ ทามากิ เสียชีวิตหลังจากตกจากบันได เอโตะ เมกุมิ ซึ่งในที่สุดก็ได้เป็นหัวหน้าบรรณาธิการของผลงานใหม่ของเขา ได้ยินจากมาริโกะ ภรรยาของเขาว่าเซริซาวะมีต้นฉบับที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์และไปเยี่ยมบ้านของเขา สิ่งที่เธอพบคือ "ไดอารี่" ที่เซริซาวะทิ้งไว้ เอโตะพบขุมสมบัติแห่งความคิดของเซริซาวะในช่วงชีวิตของเขา ซึ่งเสียชีวิตอย่างกะทันหันเนื่องจากอุบัติเหตุ และเอโตะรู้สึกตื่นเต้นกับความรู้สึกผิด อย่างไรก็ตาม ในขณะที่อ่าน แม้ว่าเนื้อหาจะดูเป็นความจริง แต่ฉันมักจะรู้สึกอยู่เสมอว่ามันแตกต่างจาก "เซริซาวะ ทามากิ" ที่ฉันรู้จัก “ใครเป็นคนเขียนเรื่องนี้?” ในอีกด้านหนึ่ง หลังจากการตายของเซริซาวะ มาริโกะได้เรียนรู้ว่าเขาเพียงแต่เล่าปัญหาของเขาให้ฟังกับ generative AI เท่านั้น ในไดอารี่ที่เซริซาวะทิ้งไว้ เธอได้สร้างสรรค์เพิ่มเติมโดยอิงจากองค์ประกอบที่ได้รับจากการสนทนากับ AI และแสดงให้เอโตะดู เอโตะติดอยู่กับคำพูดของเซริซาวะโดยไม่รู้ตัวมาโดยตลอด: "หน้าที่สำคัญที่สุดในชีวิตคือเมื่อไหร่? ถ้าเป็นตอนนี้สำหรับคุณ ฉันยินดีที่จะสร้างสรรค์ผลงานใหม่" การใช้ไดอารี่นี้เป็นโอกาส ความปรารถนาของฉันที่จะ "คว้าโอกาสในชีวิต" ขยายออกไป “การสร้างสรรค์สามารถถ่ายทอดความเป็นจริงได้” เซริซาวะเคยกล่าวไว้ เอโตะแนะนำให้มาริโกะเขียนไดอารี่ต่อจนกระทั่งเธอเสียชีวิตในอุบัติเหตุ เพื่อให้เข้าใจพฤติกรรมของ Serizawa อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น Mariko ได้เพิ่มบทสนทนาของเธอกับ AI ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ในกระบวนการเขียนไดอารี่ จู่ๆ เธอก็ตกอยู่ในภาพลวงตาว่าเธอเหมือนกับคุยกับสามีมากกว่าตอนเขายังมีชีวิตอยู่ คนสองคนเผชิญหน้ากัน