ความฝันแห่งฤดูใบไม้ผลิ

ลาว จ้าว ซึ่งมาไต้หวันพร้อมกับการล่าถอยของพรรคก๊กมินตั๋งในปี 2492 เป็นโสดมาตลอดชีวิตเนื่องจากการห้ามแต่งงาน และลาวเฟิง ซึ่งเป็นทั้งเพื่อนร่วมห้องและเพื่อนร่วมรบก็เสียชีวิต หลังความตาย ผู้คนก็เป็นเพียงฝุ่นผง หลังจากที่ศพของเหล่าเฟิงสูง 1.8 เมตรถูกเผา ร่างนั้นก็ถูกวางไว้ในโกศที่มีขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าถังไวน์ ผู้เฒ่า Zhao ที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่มีความสุขเช่นกัน เขายังคงอาศัยอยู่ในหอพักทหารผ่านศึกที่มีขนาดไม่เกินสี่ตารางเมตร ตามประสงค์ของเล่าเฟิง หัวหน้าเขตก็ไปที่บ้านพักของทหารผ่านศึกเพื่อรับข้าวของของเขา และภายในไม่กี่วันเขาก็จะนำอัฐิของเล่าเฟิงไปยังบ้านเกิดของเขาที่อยู่อีกด้านหนึ่ง แต่เล่า Zhao ผู้ดื้อรั้นขอให้หัวหน้าหมู่บ้านปล่อยให้ลาวเฟิงอยู่และอยู่กับเขาอีกหนึ่งวัน เพียงเพราะว่าลาวจ้าวยังต้องการตามล่าเฟิงพี่ชายคนโตของเขาให้ทัน หัวหน้าหมู่บ้านซึ่งไม่สามารถต้านทานเหลาจ้าวได้ก็เก็บเหลาเฟิงไว้ หลังจากดื่มไปสามรอบ เลาจ้าวและเล่าเฟิงก็จำความรักอันแสนสุขที่พวกเขามีกับหลิวหยิงอาเฟิงได้โดยไม่คาดคิด Lao Zhao จึงตัดสินใจพา Lao Feng ไปบอกลา Afeng และเริ่มต้นการเดินทางเพื่อค้นหาความอบอุ่นครั้งสุดท้ายในชีวิต