เพื่อนของฉัน เพื่อนร่วมชั้นของฉัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันรัก

เจียหมิงรักซินเหยาและมีความสามารถทางดนตรีอยู่บ้าง เขามักจะเล่นและร้องเพลงด้วยตัวเองด้วยกีตาร์ และยังแต่งและเขียนเนื้อเพลงอีกด้วย เขาเป็นคนที่ปฏิบัติได้จริงมากและเข้าใจว่า "ดนตรีเป็นเพียงเพื่อความสนุกสนาน" มีเพื่อนที่ดีสามคนในโรงเรียนเดียวกันกับเขา ได้แก่ "เจ้าอ้วน" พานจือเซิง "เจ้านายตัวน้อย" เซียวห่าวฟาน และ "ชาวรากหญ้า" เฉาเกิง ตอนนั้นร้านเพลงลูกทุ่ง "ดรีมโบ๊ท" เปิดโดย "เจ้านายตัวน้อย" พ่อของอาบันกำลังปิดตัวลง เจียหมิง จึงอาสาร้องเพลงในร้านฟรี พวกเขาจัดกิจกรรมส่งเสริมการขาย "เรือในฝัน" หลายครั้ง และเจียหมิงและเมย์ก็ได้พบกันโดยบังเอิญ ในตอนแรกเขาไม่ได้ชื่นชมเมย์ แต่แล้วเสียงอันไพเราะของเธอก็ดึงดูดเขา ต่อมาทั้งสองเริ่มกังวลกันมากขึ้นและเริ่มรักแรกอันบริสุทธิ์ของพวกเขา จนกระทั่งแม่ของทั้งสองฝ่ายเข้ามาแทรกแซง เขาต้องเลือกระหว่างอุดมคติกับความเป็นจริง... ในช่วงทศวรรษ 1970 เพลงพื้นบ้านของไต้หวันได้รับความนิยม ส่วนสิงคโปร์และมาเลเซียก็ตามมาในช่วงทศวรรษ 1980 เช่นกัน ผลงานสดใหม่เหล่านี้เรียกว่า Xinyao และ Ma Yao ได้สร้างเยาวชนวรรณกรรมจำนวนมากที่มีความฝันด้านดนตรีในเวลานั้น ชื่อที่คุ้นเคย เช่น Liang Wenfu, Mo Qixian และ Yan Liming ได้กลายเป็นไอดอลที่มีความคิดสร้างสรรค์ที่นักเรียนหลายคนบูชาอย่างบ้าคลั่ง ความทรงจำและความรู้สึกที่สวยงามในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเหล่านี้ค่อยๆ ถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา