เด็กหญิงผู้กระโดดข้ามกาลเวลา [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

นักเรียนมัธยมปลาย Yoshiyama Hikaru (Nakazato Eisa) ) เติบโตขึ้นมา แต่ในใจของเธอ ภาพลักษณ์ของ Masamichi Hasegawa พ่อของเธอเป็นเพียงเบื้องหลังในวัยเด็กของเธอ ในฐานะผู้กำกับภาพ เขามักจะยุ่งมากเหมือนศิลปินที่ห้อยโหน ฮิคารุ โยชิยามะสามารถอยู่กับแม่ของเขาเท่านั้น คาซึโกะ โยชิยามะ (รับบทโดย นารุมิ ยาสุดะ) เนื่องจากผลงานวิจัยด้านเภสัชกรรมของพวกเขาที่มหาวิทยาลัย ชีวิตของแม่และลูกสาวจึงพลิกผันไปในทางที่ดีขึ้น อย่างไรก็ตาม ความโชคร้ายก็ตามมาในไม่ช้า คาซึโกะประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์และทิ้งประโยคไว้ในอาการโคม่า: "ย้อนกลับไปในอดีตแล้วพบกับคาซึโอะ ฟุคามาชิอีกครั้ง" กวงตัดสินใจช่วยให้แม่ของเธอตระหนักถึงความปรารถนาของเธอ เธอจึงใช้ยาที่แม่ของเธอพัฒนาขึ้นเพื่อเดินทางผ่านกาลเวลาและอวกาศ และย้อนกลับไปในทศวรรษ 1970 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากข้อผิดพลาดทางเทคนิค ฮิคารุจึงบอกเวลาผิดและกลับมาในปี 1974 แทนที่จะเป็นปี 1972 ดังนั้นจึงไม่พบเบาะแสเกี่ยวกับคาสึโอะ ด้วยความสิ้นหวัง เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันไปหาเรียวตะ (นาคาโอะ อากิโยะ) นักศึกษาวิทยาลัยที่เธอพบโดยบังเอิญซึ่งมากับเธอเพื่อตามหาคาซึโอะ ในอพาร์ตเมนต์เล็กๆ ของเรียวตะ ฮิคารุช่วยให้เขาตระหนักถึงความฝันในการชมภาพยนตร์ ในขณะที่คนหลังค่อยๆ ตกหลุมรักเธอ...