ไอดาโฮของฉันเอง [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และทีวี]

ไมค์ (ริฟาน ฟีนิกซ์) และสก็อตต์ (คีอานู รีฟส์) ต่างเป็นโสเภณีชายที่อาศัยอยู่ตามท้องถนน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากภูมิหลังทางครอบครัวที่แตกต่างกันอย่างมาก พวกเขาจึงไม่ได้ "เข้าใจโดยปริยาย" เท่าที่ดูเหมือน ไมค์ ซึ่งมักจะเป็นลม จิตใจของเขาเต็มไปด้วยเศษเสี้ยวในวัยเด็กของเขา และนักอภิบาลแห่งไอดาโฮมักจะเข้าไปในความฝันของเขา เขาต้องการตามหาแม่ที่ห่างหายกันไปนาน และถือว่าสก็อตต์คือคนสนิทและคนรักของเขา สก็อตต์เป็นบุตรชายของนายกเทศมนตรีเมืองพอร์ตแลนด์ และเขา "ตั้งใจที่จะล้มลง" เพียงเพื่อจะได้สัมผัสกับความสนุกสนานของเยาวชนเสเพล เขารู้ชัดเจนว่าถึงแม้เขาจะติดตามไมค์ไปตลอดทางตั้งแต่พอร์ตแลนด์ไปจนถึงซีแอตเทิล และจากไอดาโฮไปจนถึงอิตาลี ไมค์ก็ไม่สามารถเป็นบ้านหลังสุดท้ายอันอบอุ่นของเขาได้ สิ่งที่เขาสามารถกลับมาได้คืออำนาจ ความรุ่งโรจน์ และเด็กผู้หญิง