Rush Hour [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

เอกอัครราชทูตฮั่น (รับบทโดย Tzi Ma) เป็นประธานในการปราบปรามกิจกรรมลักลอบขนของของกลุ่มอาชญากร Zhongtao ก่อนที่จะถูกส่งไปประจำการในสหรัฐอเมริกา และศัตรูของเขาไม่พอใจในเรื่องนี้ ในสหรัฐอเมริกา จงเต๋าสั่งให้คนของเขาลักพาตัวซูหยาง ลูกสาวของเอกอัครราชทูตฮั่น (จูเลีย ซู) และขู่กรรโชกค่าไถ่จำนวน 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังจากทราบข่าว FBI ก็เริ่มดำเนินการสอบสวนอย่างครอบคลุม เอกอัครราชทูตฮั่นกังวลเกี่ยวกับประสิทธิภาพของฝ่ายสหรัฐฯ และยืนกรานที่จะส่งผู้ตรวจการหลี่ (เฉินหลง) อดีตหุ้นส่วนเก่าของเขาจากฮ่องกงไปช่วย เพื่อป้องกันไม่ให้ลีคลี่คลายคดีก่อน FBI จึงส่งนักสืบคาร์เตอร์ (คริส ทัคเกอร์) นักสืบที่มีปัญหาจากกรมตำรวจลอสแอนเจลิสมาเป็นหุ้นส่วนของลี สไตล์ของคาร์เตอร์ดูหรูหราและโดดเด่น ในขณะที่สไตล์ของหลี่นั้นไม่ธรรมดา เรียบง่าย และระมัดระวัง ความร่วมมือชั่วคราวระหว่างตะวันออกและตะวันตกนี้ทำให้เกิดความเข้าใจผิดและเรื่องตลกมากมาย แต่เมื่อวิกฤติเกิดขึ้นทีละน้อย ทั้งสองก็ค่อยๆ พัฒนาความเข้าใจโดยปริยาย ในที่สุดปฏิบัติการช่วยเหลือพวกเขาจะประสบความสำเร็จหรือไม่? ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัล Latin Media Arts Award ปี 1999 สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (Elizabeth Peña) และรางวัล MTV Movie Award ปี 1999 สาขา Best Screen Show