เรียนลูก [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

ไลลาทำงานทั้งกลางวันและกลางคืนในโรงงานเก่าเพียงเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพและเลี้ยงดูอาเมียร์ ลูกชายวัย 12 ปีของเธอและลูกน้อยแรกเกิดของพวกเขา ในเวลานี้ ข้อเสนอที่สามารถช่วยชีวิตที่ยากจนของเธอได้ปรากฏขึ้น คาซาน คนขับรถบัสในโรงงาน วางแผนที่จะแต่งงานกับเธอ แต่ปัญหาก็คือคาซานก็มีลูกสาววัยเดียวกับอาเมียร์ด้วย ภายใต้มารยาทแบบดั้งเดิม ไลลาที่แต่งงานใหม่ไม่สามารถพาลูกชายคนโตของเธอซึ่งมีอายุใกล้เคียงกับลูกสาวของชายคนนั้นเข้ามาได้ ด้วยสายตาที่ไร้ความปราณีของสาธารณชนและเจตนาชั่วร้ายของเพื่อนร่วมงานของเธอในบริษัท ไลลาจึงมีทางเดียวเท่านั้นที่จะหลีกหนีชะตากรรมอันน่าเศร้าของเธอ เธอไม่มีทางเลือกนอกจากส่ง Amir ไปโรงเรียนประจำสำหรับคนหูหนวกและเป็นใบ้ เธอขอให้ลูกชายของเธอแกล้งทำเป็นหูหนวกและเป็นใบ้และรอเธอเป็นเวลาสามเดือน หลังจากผ่านไปสามเดือน เธอจะพาเขากลับมาหลังจากการสมรสได้รับการยืนยัน เมื่อ Amir ไปถึงที่นั่นจริงๆ เขาพบว่าเพื่อนร่วมชั้นของเขาล้วนเป็นเด็กที่ถูกแม่ของพวกเขาทอดทิ้งตลอดไป ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจหนีกลับบ้าน อย่างไรก็ตามทุกครั้งที่เขากลับไปเขาจะลังเลที่จะกลับมาเพราะเห็นการทำงานหนักของแม่ อาเมียร์ต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ครั้งแรกตั้งแต่อายุยังน้อย...