ชีวิตที่เหลืออยู่

เศร้าใจมาเนิ่นนาน น้ำตาก็ไหล เนิ่นนาน จนมาบรรจบกันเป็นธารน้ำใส คดเคี้ยว ปกป้องเกาะคาวานากะกลางแม่น้ำ ดวงวิญญาณที่เหนื่อยล้ามากมายพักอยู่ที่นั่น รอวันที่บาดแผลจะหายดี แปดสิบปีต่อมา ผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ Wushe กลับมายังดินแดนที่บรรพบุรุษของพวกเขาอาศัยอยู่ ภูเขาทอดยาว การไล่ล่าของกวางป่า และในส่วนลึกอันลึกลับและห่างไกล Pusu Qhuni ยังคงยืนอยู่ ตามตำนานเล่าขานกันว่าเป็นหินขนาดยักษ์ที่มีลักษณะเป็นหินครึ่งไม้และตั้งตระหง่านอยู่ในก้อนเมฆ อีกทั้งยังเป็นต้นกำเนิดของชนเผ่า Seediq ถูกชาวญี่ปุ่นบังคับให้ย้ายออกไปตลอดชีวิตต่อต้านญี่ปุ่น พวกเขาสูญเสียญาติ อยู่ห่างไกลจากบ้าน และถูกจำกัดชีวิตด้วยการเฝ้าระวัง ในท้ายที่สุด พวกเขาก็ทำได้เพียงนิ่งเงียบเพื่อปกป้องตัวเองเท่านั้น พวกเขาระงับความเศร้าโศกและขอให้ลูกๆ ตั้งใจเรียนเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ ชนเผ่าชิงหลิวจึงกลายเป็นชนเผ่าอะบอริจินที่มีระดับการศึกษาสูงสุดและเป็นข้าราชการที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในปัจจุบัน เรื่องราวของแปดสิบปีนั้นยาวนาน และการเดินทางของการเต็มใจที่จะเล่าให้ฟังก็ยาวนานเช่นกัน วันนี้ ในที่สุดฉันก็ได้ไปเยี่ยมผู้รอดชีวิต "Yu Sheng" ทีละคนและฟังเรื่องราวของพวกเขา ฉันยังได้ไปที่ Pusu Qhuni บ้านเกิดของ Shang Xiang บนภูเขาอันห่างไกล