พี่น้องมังกรและเสือแห่งสี่ตระกูล [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

ในปี 1949 ชาวแผ่นดินใหญ่จำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในฮ่องกง และน้องชายอีกสองคนก็ไปฮ่องกงเพื่อหาเลี้ยงชีพในช่วงเวลาที่ยากลำบากเหล่านี้ พวกเขาถูกพวกอันธพาลรังแกที่ท่าเรือ โชคดีที่พวกเขาพบที่พักพิงภายใต้หัวหน้าแก๊ง Chaozhou "Wang Laoji" และกลุ่มหลังรับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมของพวกเขา พวกเขาชื่อ หม่าเส้าหลิน (รับบทโดย เจิ้ง เจ๋อซี) และ หม่า ซื่อห่าว (รับบทโดย ลุย เหลียงเว่ย) จากนั้นเป็นต้นมา พี่น้องหม่าก็ช่วยหว่องลาวจีเปิดร้าน "Zihua Stall" ไม่กี่ปีต่อมา เมื่อทั้งสองเติบโตขึ้น Shihao ก็ไม่เต็มใจที่จะยอมรับธุรกิจที่ซบเซาของพ่อบุญธรรมของเขา เขาติดต่อพี่ชายของเขาและคนนอกเข้ามาทำธุรกิจแผงขายดอกไม้และอาศัยอำนาจของหนังสือพิมพ์ในการเผยแพร่ธุรกิจ ในเวลาเดียวกัน หม่าเส้าหลินลงทุนในอุตสาหกรรมหนังสือพิมพ์และได้รับทั้งชื่อเสียงและโชคลาภ กลายเป็นประธานคณะกรรมการบริหารของอุตสาหกรรมหนังสือพิมพ์ ในปี 1968 พี่ชายทั้งสองคนพัวพันกับยาเสพติดและทะเลาะวิวาทกับเจ้าพ่อค้ายาฮ่องกง จิน ยาจู ซึ่งส่งผลให้พ่อบุญธรรมและพี่น้องหลายคนเสียชีวิต พี่น้องหม่าอาศัยอำนาจของสมาชิกรัฐสภาในการกวาดล้างแก๊งค์และกลายเป็นผู้นำครอบครัวเพียงคนเดียว เมื่ออาชีพแก๊งค์ของพวกเขาเฟื่องฟู ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการอิสระต่อต้านการทุจริตขึ้น และสถานการณ์กลับแย่ลง...