ดวงตาสีฟ้าอ่อน [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

เวสต์พอยต์ 1830 ในเช้าสีเทาของฤดูหนาว นักเรียนคนหนึ่งเสียชีวิต แต่เมื่อศพถูกส่งไปที่ห้องดับจิต พบว่าหัวใจของชายหนุ่มถูกเอาออกอย่างชำนาญ เปลี่ยนโศกนาฏกรรมให้กลายเป็นความโหดร้ายอันน่าสยดสยอง ด้วยความกลัวว่าโรงเรียนเตรียมทหารที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ได้รับความเสียหายที่แก้ไขไม่ได้ ผู้นำโรงเรียนจึงหันไปพึ่งนักสืบท้องถิ่น ออกัสตัส แลนดอล (คริสเตียน เบล) เพื่อไขคดีฆาตกรรม การสืบสวนของเขาถูกขัดขวางโดยความเงียบของนักเรียนนายร้อย แรนดัลล์จึงรับสมัครนักเรียนนายร้อยเพื่อช่วยติดตามคดีนี้ นักเรียนนายร้อยคนนี้มีนิสัยแปลกประหลาด เกลียดกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดของโรงเรียนเตรียมทหาร และชอบเขียนบทกวี เขาชื่อเอ็ดการ์ อัลลัน โป (รับบทโดย แฮร์รี มิลลิ่ง) อิงจากนิยายของหลุยส์ บายาร์ด เรื่อง “Pale Blue Eyes” กำกับโดยสก็อตต์ คูเปอร์ และมีนักแสดงสมทบชื่อดังอย่างกิลเลียน แอนเดอร์สัน, ลูซี่ บอยน์ตัน, ชาร์ล็อตต์ เกนส์เบิร์ก, โทบี้ โจนส์, แฮร์รี่ ลอว์ตี, ไซมอน แม็คเบอร์นี่, แฮดลีย์ โรบินสัน, ทิโมธี สปอลล์และโรเบิร์ต ดูวัล