ลิตเติ้ลมิสซันไชน์ [วิจารณ์ภาพยนตร์และทีวี]

โอลีฟ เด็กหญิงวัย 7 ขวบ สวมแว่นและพุงเล็ก ใฝ่ฝันที่จะโด่งดังในชั่วข้ามคืน และเชื่อมั่นว่าสักวันหนึ่งเธอจะได้รับเลือกให้เป็นมิสอเมริกา พ่อ ซึ่งเป็นวิทยากรที่ส่งเสริมหลักสูตรแห่งความสำเร็จ เชื่อว่า "มีคนเพียงสองประเภทในโลกนี้ ผู้ชนะและผู้แพ้" และขาย "เก้าก้าวสู่ความสำเร็จ" ของเขาไปทุกที่ พี่ชายที่เป็นออทิสติกชื่นชม Nietzsche สาบานว่าจะปิดเสียงเพื่อที่จะได้เข้าเรียนในสถาบันการบิน และไม่ได้พูดคุยกับครอบครัวของเขาเป็นเวลาเก้าเดือน ลุงซึ่งอ้างว่าเป็นนักวิชาการ Proust ที่เก่งที่สุดในสหรัฐอเมริกา เป็นเกย์ คนรักและเพื่อนร่วมงานของเขาหนีไป ตกงาน พยายามฆ่าตัวตาย และใช้ชีวิตที่วุ่นวาย ) อันธพาลเฒ่าที่ถูกไล่ออกจากบ้านพักคนชราสบถและเสพยา; แม่ของเขาเป็นคนธรรมดาเพียงคนเดียวในครอบครัวที่บ้าคลั่งนี้ ด้วยการสนับสนุนจากครอบครัว Olive ได้เข้าร่วมการประกวดความงาม "Little Miss Sunshine" และครอบครัวก็ได้เริ่มต้นการเดินทางร่วมกันเพื่อไล่ตามความฝันของพวกเขา โอลีฟสามารถเลือกได้ตามใจชอบไหม? สมาชิกในครอบครัวจะรอดพ้นจากวิกฤติการณ์ของตนได้อย่างไร?