เรื่องราวของฮาจิโกะ [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

ฮาจิโกะ (ป่า) เป็นสุนัขลึกลับเพราะไม่มีใครรู้ว่ามันมาจากไหน ศาสตราจารย์ปาร์กเกอร์ (รับบทโดยริชาร์ด เกียร์) ไปรับลูกสุนัขที่หลงทางที่สถานีรถไฟในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง ดูเหมือนว่าถูกกำหนดลิขิตไว้แล้วว่าลูกสุนัขและศาสตราจารย์ปาร์กเกอร์ถูกกำหนดให้มีโชคชะตาบางอย่าง ฮาชิโกะเติบโตอย่างช้าๆ ภายใต้การดูแลของปาร์คเกอร์ ฮาจิโกะมักจะพาเขาไปที่สถานีตอนที่ปาร์กเกอร์อยู่ที่ทำงาน และฮาจิโกะจะคลานไปที่สถานีแต่เช้าเพื่อรอเมื่อเขาเลิกงาน ความภักดีของฮาจิโกะทำให้ผู้คนในเมืองรักเขามากยิ่งขึ้น วันหนึ่ง ฮาจิโกะมีพฤติกรรมผิดปกติเมื่อปาร์คเกอร์กำลังจะไปทำงาน เขาเล่นเกมเก็บบอลที่เขาไม่เคยเล่นมาก่อนจริงๆ ปาร์คเกอร์พอใจกับผลงานของฮาชิโกะมาก แต่วันนั้น ปาร์คเกอร์เสียชีวิตด้วยอาการป่วย ภรรยาของ Parker ลูกสาว Andy (รับบทโดย Sarah Roemer) และลูกเขย Michael (รับบทโดย Robbie Sublett) ฝัง Parker ด้วยหัวใจที่หนักหน่วงอย่างยิ่ง แต่ Hachiko ที่ไม่รู้จักยังคงรออยู่ที่ประตูสถานีตรงเวลาตอนห้าโมงเย็นของทุกเย็น