Robot Enemy [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

ปี 2035 เป็นสังคมที่มนุษย์และหุ่นยนต์อยู่ร่วมกันอย่างสามัคคี หุ่นยนต์อัจฉริยะในฐานะเครื่องมือการผลิตที่ดีที่สุดและเป็นมิตรกับมนุษย์ ได้ค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปในทุกด้านของชีวิตมนุษย์ เนื่องจากข้อจำกัดของ "กฎสามข้อ" ของหุ่นยนต์ มนุษย์จึงไว้วางใจหุ่นยนต์ได้อย่างเต็มที่ และหุ่นยนต์จำนวนมากก็กลายเป็นสมาชิกในครอบครัวด้วยซ้ำ USR ซึ่งเป็นบริษัทที่มีสำนักงานใหญ่ในชิคาโก ได้พัฒนาซูเปอร์โรบ็อต NS-5 ที่ล้ำหน้ายิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม ก่อนการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ ดร. อัลเฟรด รอนนิง ผู้สร้างหุ่นยนต์ได้ฆ่าตัวตายอย่างลึกลับภายในบริษัท เดล สปูนเนอร์ นักสืบตำรวจผิวสี (รับบทโดย วิล สมิธ) เข้ามารับหน้าที่สืบสวนคดีนี้ เนื่องจากอดีตอันไม่พึงประสงค์ สปูนเนอร์เต็มไปด้วยความสงสัยเกี่ยวกับหุ่นยนต์ และไม่เชื่อว่ามนุษย์และหุ่นยนต์สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างกลมกลืน จากการวิเคราะห์ข้อมูลที่ดร. แลงกิงทิ้งไว้ในโปรเจ็กเตอร์ 3 มิติในช่วงชีวิตของเขาและการสืบสวนสถานที่เกิดเหตุฆ่าตัวตาย เขาพบว่าผู้ต้องสงสัยล็อกตัวซันนี่ หุ่นยนต์ NS-5 ที่พัฒนาโดยดร. แลงกิง และประธานบริษัท ลอว์เรนซ์ โรเบิร์ตสัน ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย สปูนเนอร์ได้รู้จักกับซูซาน เควิน (บริดเจ็ต นินาฮาน) นักวิทยาศาสตร์หญิงที่เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาของหุ่นยนต์ เมื่อการสืบสวนของทั้งสองลึกซึ้งยิ่งขึ้น ความจริงก็ถูกเปิดเผยทีละขั้นตอน จริงๆ แล้วหุ่นยนต์มีความสามารถในการพัฒนาตัวเอง