Harmony [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

นักโทษหญิง จองฮเย (คิม ยุนจิน) ได้ให้กำเนิดลูกชายของเขา มินยู ในเรือนจำ มินยูตัวน้อยเปรียบเสมือนนางฟ้าตัวน้อยที่พระเจ้าส่งมา ช่วยให้ผู้หญิงเหล่านี้ที่ก่ออาชญากรรมเช่นเจิ้นฮุยได้ลิ้มรสความอบอุ่นที่หายไปนานภายในกำแพง การแสดงแสดงความเสียใจทำให้ Zhenhui มีความคิดที่จะจัดตั้งคณะนักร้องประสานเสียงในเรือนจำ อย่างไรก็ตาม Zhenhui ไม่เพียงแต่หูหนวกเท่านั้น แต่ยังไม่มีประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องเลยด้วย เซียว มินยู จะถูกรับเลี้ยงเมื่ออายุครบ 18 เดือน เพื่อที่จะได้มีโอกาสออกไปข้างนอกกับลูกชายก่อนที่จะรับเลี้ยงบุตรบุญธรรม Zhenhui ตัดสินใจที่จะอดทนไม่ว่าจะก่อตั้งคณะนักร้องประสานเสียงจะยากแค่ไหนก็ตาม ด้วยความช่วยเหลือจากผู้ต้องขังที่มีน้ำใจมากมาย ในที่สุดคณะนักร้องประสานเสียงก็มารวมตัวกันได้ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ Zhenhui ไม่คาดคิดก็คือวันที่เธอออกไปข้างนอกกับลูกชายของเธอ ก็เป็นวันที่เธอบอกลาเขาด้วย คณะนักร้องประสานเสียงเป็นเหมือนครอบครัวใหญ่ที่มีความสุข ไม่เพียงแต่นำความสุขมาสู่นักโทษที่สูญเสียอิสรภาพ แต่ยังค่อยๆ เยียวยาความเจ็บปวดที่หลงเหลืออยู่ในใจด้วยความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีต