คำสัญญาต่อพ่อของฉัน [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

ในช่วงสงครามเกาหลี ยุนด็อกซูในวัยหนุ่มได้ขึ้นเรือกู้ภัยของกองทัพสหรัฐฯ กับพ่อแม่ของเขา แต่ต้องทนทุกข์ทรมานจากการพลัดพรากจากกันอย่างยากจะลืมเลือน แม้ว่าสงครามจะยุติลงแล้ว แต่คาบสมุทรทางเหนือและทางใต้ก็ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน และบ้านเกิดทางตอนเหนือซึ่งถูกทรมานด้วยการยิงปืนใหญ่นั้นอยู่ห่างไกลออกไป หลังจากโตขึ้น Deok-soo (รับบทโดย Hwang Jung-min) ซึ่งเข้ามาแทนที่พ่อของเขาเป็นแกนนำ ได้ทำงานอย่างหนักเพื่อหาเงิน เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับค่าเล่าเรียนของน้องชายและน้องสาวของเขา เขาและเพื่อนสมัยเด็กของเขา ชอน ดัล-กู (รับบทโดย โอ ดัล-ซู) เดินทางไปเยอรมนีตะวันตกเพื่อทำงานเป็นคนงานเหมือง ห่างไกลจากบ้านหลายพันไมล์ อาการคิดถึงบ้านยังคงอยู่ และด็อกซูผู้โดดเดี่ยวได้พบกับยังจา (คิมยุนจิน) สาวเกาหลีที่กำลังเรียนพยาบาลในเยอรมนีโดยบังเอิญ นับจากนั้นเป็นต้นมา ชีวิตของเธอที่มืดมนดุจถ่านหินก็เปล่งประกายด้วยแสงสว่าง ช่วงเวลาแห่งความสุขและความทุกข์ทรมานจากความตายเป็นของคู่กัน โชคดีที่หลังจากประสบบททดสอบแห่งชีวิตและความตาย Dexiu ก็กลับไปยังบ้านที่เธอโหยหาและชนะใจ Yingzi ระหว่างเส้นทางชีวิตที่ยาวไกลและเป็นหลุมเป็นบ่อ Dexiu เดินอย่างหนักพร้อมกับภรรยา ญาติ และเพื่อน ๆ ของเขา...