Snowpiercer [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

เพื่อรับมือกับภาวะเรือนกระจกที่ทวีความรุนแรงขึ้น ประเทศต่างๆ ทั่วโลกได้เปิดตัวสารทำความเย็นชื่อรหัส CW-7 ในปี 2014 มันผลักโลกเข้าสู่ห้วงแห่งความหนาวเย็นสุดขั้วอย่างไม่คาดคิดซึ่งจะไม่มีวันฟื้นคืนสภาพเดิมได้ มนุษย์ส่วนใหญ่เสียชีวิตจากความหนาวเย็นและความตื่นตระหนก และมีผู้คนเพียงไม่กี่พันคนเท่านั้นที่ขึ้นรถไฟที่พัฒนาโดยวิลฟอร์ด อินดัสเตรียล และกลายเป็นคนพเนจรอย่างไม่มีที่สิ้นสุด รถไฟขบวนนี้อาศัยเครื่องยนต์ถาวรที่พัฒนาโดยวิลฟอร์ด (เอ็ด แฮร์ริส) และติดตั้งสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ครบครัน ในอีกสิบเจ็ดปีข้างหน้า บริษัทได้สร้างระบบนิเวศที่เป็นอิสระของตัวเอง โดยหมุนเวียนซ้ำแล้วซ้ำอีกในระหว่างการเดินทางอันยาวนานระยะทาง 438,000 กิโลเมตร ผู้คนที่อยู่ชั้นล่างสุดที่อาศัยอยู่ในรถม้าท้ายขบวนมักถูกกดขี่มาโดยตลอด เพื่อต่อสู้เพื่ออิสรภาพและอำนาจ พวกเขาได้ก่อจลาจลหลายครั้งในอดีต แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทั้งหมดจบลงด้วยความล้มเหลว คราวนี้ เคอร์ติส (คริส อีแวนส์) ผู้มีคุณสมบัติความเป็นผู้นำ พยายามตามหานักออกแบบระบบรักษาความปลอดภัยที่ถูกคุมขัง นัมกุง มินซิ่ว (ซ่ง คังห่าว) และใช้มือเปิดประตูที่นำไปสู่รถม้าคันแรกเพื่อล้มล้างการปกครองของวิลฟอร์ด ในช่วงต้นปีใหม่ การปฏิวัตินองเลือดกำลังดำเนินอยู่... ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากการ์ตูนฝรั่งเศสเรื่อง Le Transperceneige