The Kite Runner [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

ในปี 2000 ที่แคลิฟอร์เนีย อามีร์ (คาลิด อับดัลลา) นักเขียนชาวอัฟกานิสถานชื่อดัง ได้รับโทรศัพท์ที่ทำให้เขาย้อนกลับไปในวัยเด็ก... ในกรุงคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน ปี 1978 อามีร์ (รับบทโดย เซกิเรีย เอบราฮิมิ) เป็นนายน้อยผู้มั่งคั่ง และฮัสซัน (รับบทโดย อาหมัด ข่าน มาห์มูดซาดา) ลูกชายของคนรับใช้ อาลี เป็นผู้ติดตามและเพื่อนเล่นที่ภักดีของเขา ทั้งสองเข้าร่วมการแข่งขันว่าวต่อสู้แบบดั้งเดิม และ Amir ก็ประสบกับสิ่งที่เขาจะไม่มีวันลืม และชะตากรรมของพวกเขาก็เปลี่ยนไปตามนั้น Ali และ Hassan ออกจากบ้านของ Amir โดยไม่มีข่าวใดๆ เมื่อสงครามปะทุขึ้นในอัฟกานิสถาน อามีร์และพ่อของเขาจึงอพยพไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกาและใช้ชีวิตใหม่ โทรศัพท์ดังกล่าวมาจากราฮิม เพื่อนเก่าของพ่อเขา (รับบทโดยคานชอน ทูบ) โดยหวังว่าอาเมียร์จะไปอัฟกานิสถานเพื่อตามหาโซห์รับ ลูกชายของฮัสซัน (รับบทโดยอาลี เดนิช บัคตี อารี) สิ่งที่รอคอยอาเมียร์ไม่เพียงแต่เป็นบ้านเกิดที่พังทลายและอดีตที่ไม่อาจทนได้เท่านั้น แต่ยังรวมถึงความลับที่ไม่อาจบรรยายได้อีกด้วย