Doomsday [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

ในอนาคตที่สิ้นหวัง โลกดูเหมือนเป็นหายนะครั้งใหญ่ และทุกสิ่งเท่าที่ตามองเห็นก็รกร้างและมืดมน อารยธรรมของมนุษย์ถูกทำลายล้างไปอย่างสิ้นเชิงในช่วงหายนะวันโลกาวินาศ ในกรณีที่ขาดแคลนทรัพยากรอย่างมาก ผู้รอดชีวิตได้หันไปใช้ทุกวิถีทางที่เป็นไปได้ และยังมีกรณีการกินเนื้อคนที่น่าเศร้าอีกด้วย โลกทั้งโลกนำเสนอฉากที่ชั่วร้าย พ่อ (วิกโก มอร์เทนเซน) และลูกชายของเขา (โคดี สมิท-แมคฟี) อยู่ระหว่างการเดินทางที่ไม่มีที่สิ้นสุด พวกเขามุ่งหน้าไปทางใต้ มองหาสถานที่หลบภัยที่อบอุ่นกว่า รถเข็นซุปเปอร์มาร์เก็ตที่ทรุดโทรมบรรทุกข้าวของของพ่อและลูกทั้งหมด หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลและความหวังอันน้อยนิด พ่อมักจะนึกถึงเสียงและรอยยิ้มของภรรยา (ชาร์ลิซ เธอรอน) และช่วงเวลาดีๆ ที่พวกเขาเคยมีในอดีต แต่ตอนนี้ช่วงเวลาดีๆ หมดไปแล้ว พ่อลูกไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะอยู่ที่ไหน... ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากผลงานของนักประพันธ์ชาวอเมริกัน คอร์แม็ก แม็กคาร์ธี