Bad Boy Bobby [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และทีวี]

บ็อบบี้วัย 35 ปีไม่เคยออกจากอพาร์ตเมนต์ที่สกปรกและโลว์ไรส์ของเขาเลย เขารู้จักแต่ตัวเอง เป็นแมวที่บ้าน และแม่ที่คอยครอบงำเขา เขาไม่เพียงแต่ต้องทนต่อการทุบตีและการดุด่าของแม่เท่านั้น แต่เขายังต้องมีเพศสัมพันธ์กับเธอด้วย อย่างไรก็ตาม บ็อบบี้ที่ตกตะลึงกับสภาพแวดล้อมเช่นนี้ มีพรสวรรค์ในการเลียนแบบใครก็ได้อย่างชัดเจน วันหนึ่ง จู่ๆ ชายชราขี้เมาก็ปรากฏตัวขึ้นโดยอ้างว่าเป็นพ่อของเขา และไล่เขาออกไป บ๊อบบี้ผู้โกรธแค้นทำให้พ่อแม่ของเขาหายใจไม่ออกและเดินออกจากบ้าน บ๊อบบี้เลียนแบบทุกสิ่งที่เขาเห็นในโลกที่แปลกประหลาดนี้ มีการเล่นตลกมากมายและประสบความพ่ายแพ้มากมาย โดยบังเอิญ เขาสวมชุดบาทหลวงของบิดา เดินบนเวที และเริ่มเลียนแบบเสียงต่างๆ ที่ได้ยิน เขากลายเป็นที่นิยมในทันทีและเป็นที่ต้องการของแฟนๆ มากมาย และเขายังค้นพบว่าเขามีความสามารถอันน่าอัศจรรย์ในการสื่อสารกับผู้ป่วยสมองพิการ ในที่สุดบ๊อบบี้ก็ได้พบกับรักแท้ของเขา หนังตลกแนวเรทอาร์ของออสเตรเลียปี 1993 ที่กำกับโดย Love de Heer สร้างความฮือฮาในเทศกาลภาพยนตร์เวนิสปี 1993 และคว้ารางวัลมาได้สี่รางวัล รวมถึงรางวัล Special Jury Award, รางวัล AFI Film Award ของออสเตรเลียสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยมและนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เป็นที่รู้จักว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของภาพยนตร์ช่วงปี 1990 ในหนังที่บ้าระห่ำและลึกซึ้งเรื่องนี้ผู้กำกับ