เจอกันบนฟ้า [วิจารณ์หนังและทีวี]

ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 ความคลั่งไคล้แห่งกาลเวลาค่อยๆ หายไป ในเมืองเล็กๆ ที่มีเสน่ห์ทางตอนใต้ เด็กหญิงตัวน้อย Jiang Xiaolan (รับบทโดย Zhu Yinuo) และปู่ของเธอ (รับบทโดย Zhu Xu) ต้องพึ่งพาอาศัยกัน พ่อแม่ของเซียวหลานถูกส่งไปยังพื้นที่ชายแดนตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และเธอถูกรังแกและถูกกีดกันที่โรงเรียนเพราะเธอมีนามสกุลเดียวกันกับ "ศัตรูในชั้นเรียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด" ลานที่ทรุดโทรมเป็นสถานที่ว่างที่สุดของเซียวหลาน และตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ที่บ้านเป็นที่พึ่งสุดท้ายของเธอ ในช่วงปีแรก ๆ ปู่ของฉันสูญเสียญาติไปเกือบทั้งหมดเนื่องจากสงครามและโรคภัยไข้เจ็บ ดังนั้นหลานสาวผู้แสนซนและใจดีคนนี้จึงกลายเป็นทุกสิ่งในชีวิตของเขา เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ และฝนปรอยๆ ในเมืองเล็กๆ ก็เต็มไปด้วยความเศร้าโศกที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข เซียวหลาน (รับบทโดย เหยา จุน) ผู้ปรารถนาจะเป็นแชมป์ยิมนาสติก เติบโตขึ้นทุกวัน ในขณะที่คุณปู่ที่คอยห่วงใยเธออยู่เสมอก็ค่อยๆ แก่ตัวลง... ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานการกำกับเรื่องแรกของดาราภาพยนตร์ชื่อดัง Jiang Wenli และภาพยนตร์ปิดเรื่องของนักแสดงรุ่นเก๋า Zhu Xu ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัล Audience's Favorite Film Award ในเทศกาลภาพยนตร์ปูซานครั้งที่ 14 ในปี พ.ศ. 2552