Su Qier [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

ซู่คาน (รับบทโดย Zhao Wenzhuo) ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นนายพลที่มีอำนาจมากที่สุดในราชสำนักชิง ได้ละทิ้งอนาคตอันยิ่งใหญ่ของเขาและกลับไปบ้านเกิดของเขา เดิมทีเขาต้องการเรียนศิลปะการต่อสู้ สร้างราชวงศ์ และไม่เคยแยกจากภรรยาของเขา หยวน หยิง (รับบทโดย โจว ซุน) และลูกชายของพวกเขา และมีความสุขกับความสัมพันธ์ในครอบครัว ด้วยความไม่พอใจจากรุ่นก่อนโดยไม่คาดคิด Yuan Lie น้องชายของเขา (รับบทโดย An Zhijie) จึงฝึกฝนทักษะเวทมนตร์ สังหารพ่อของ Su และลักพาตัวภรรยาและลูก ๆ ของ Su Can ในการสู้รบที่ริมแม่น้ำ ซูคานพ่ายแพ้ เมื่อชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตราย ภรรยาของเขาสละชีวิตเพื่อช่วยเขา ต่อมาเธอได้รับการช่วยเหลือจากซิสเตอร์หยู (มิเชล โหยว) ผู้เชี่ยวชาญที่อาศัยอยู่อย่างสันโดษบนภูเขาและได้ลิ้มรสสมุนไพรนานาชนิด ทั้งสองสามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้ ซูคานรู้สึกท้อแท้เพราะเส้นเลือดที่แขนขวาหัก และดื่มตลอดทั้งวันเพื่อหลีกหนีจากความเป็นจริง ด้วยการดูแลเอาใจใส่และให้กำลังใจจากภรรยาของเขา ในที่สุด Su Can ก็กลับมายืนได้อีกครั้ง ซูคานและหยวนลี่ต่อสู้อีกครั้งและล้างแค้นให้กับความอับอายของพวกเขา แต่เนื่องจากความหุนหันพลันแล่น พวกเขาจึงไม่สามารถช่วยเหลือหยวนหยิงที่ถูกฝังใต้ดินโดยหยวนลี่ได้ทันเวลา หลังจากภรรยาของเขาเสียชีวิต ซูคานผู้อกหักและลูกชายของเขาเร่ร่อนไปยังชายแดนจีน-รัสเซีย ในเวลานี้ ซูคานเป็นเหมือนขอทาน หลังจากเมาไปครั้งหนึ่งเขาก็ได้พบกับ “เทพเจ้าแห่งศิลปะการต่อสู้” (รับบทโดย เจย์ โชว) ซึ่งครั้งหนึ่งเคยทะเลาะวิวาทกับเขาด้วยภาพลวงตา ในระหว่างการต่อสู้กับเทพเจ้าแห่งศิลปะการต่อสู้ เขาได้เรียนรู้เทคนิคการชกมวยที่แสดงให้เห็นถึงความประณีตของศิลปะการต่อสู้ในขณะที่เมา - หมัดเมา เมื่อเผชิญกับความอัปยศอดสูของเพื่อนร่วมชาติ เพื่อน และลูกชายของเขาที่ตกอยู่ในอันตราย ซูคานจึงก้าวไปข้างหน้าและเริ่มการต่อสู้ที่ดุเดือดกับผู้แข็งแกร่งชาวรัสเซีย สุดท้ายก็อาศัยการชกมวยขี้เมาในการต่อสู้