อย่าลาก่อน ยูฮวาทัง

คุณปู่เสียชีวิต ส่วนคุณย่าอาศัยอยู่ตามลำพังที่บ้าน บ้านหลังนี้เต็มไปด้วยความทรงจำในอดีตของคุณยาย ซึ่งได้กลายมาเป็นสิ่งของ สัตว์ และผู้คน ใช้ชีวิตเป็นของตัวเอง อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าคุณยายจะสูญเสียความทรงจำไปแล้ว ต่อหน้าผู้คนที่สูญเสียความทรงจำ เวลาก็ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง หลังจากที่ Ye Zi กลับบ้านหลังจากสำเร็จการศึกษาและใช้เวลาช่วงวันหยุดฤดูร้อนครั้งสุดท้าย เธอก็ถูกคุกคามโดยความทรงจำที่เข้าใจยากของครอบครัวของเธออยู่ตลอดเวลา ความทรงจำบางส่วนก็เหมือนคุณปู่ บ้างก็เหมือนตัวฉันเองเมื่อตอนเด็กๆ และบ้างก็ไม่ใช่ใครเลย เป็นคนแปลกหน้า แมว หรือพุ่มไม้หญ้า ความทรงจำเกี่ยวกับอดีตไหลไปในทุกสิ่ง Ye Zi เปลี่ยนจากความกลัวไปสู่การยอมรับความรักอย่างช้าๆ จากการยอมรับวัยเด็กที่น่าเศร้า จากคุณปู่ที่รักไปจนถึงการรักทุกสิ่ง ด้วยวิธีนี้ เขาจึงสามารถอยู่กับโลกและจดจำและรักโลกได้อีกครั้ง คุณยายที่บ้านก็สามารถกลับมารวมตัวกับคนเฒ่าในความทรงจำของเธอได้เช่นกัน ในที่สุดคืนหนึ่งทุกคนก็อำลากันอย่างยิ่งใหญ่ อาจจะไม่ใช่การจากลา แต่มันคือความฝันของคุณยาย ในความฝันทุกคนจะอยู่ด้วยกันตลอดไป