กุหลาบสีน้ำเงินแห่งโนวาลิส

หนังเหมือนชวนใครมาที่บ้าน ในอพาร์ตเมนต์ของเขาในเซาเปาโล ระหว่างการชงกาแฟและการพบปะสังสรรค์กับเกย์ ความหลงใหลและความปรารถนาของ Marcelo แสดงออกอย่างไม่เป็นทางการและหลงใหล คนสนิทที่ใกล้ชิดที่สุดของ Marcelo ดูเหมือนจะเป็นหนังสือ โดยเฉพาะนวนิยาย Heinrich von Otterdingen ที่ยังเขียนไม่เสร็จของ Novalis ซึ่งตัวเอกแสวงหาดอกไม้สีฟ้าที่เข้าใจยาก มาร์เซโลยังมองหาบางสิ่งบางอย่างตามรอยชีวิตที่สำคัญของเขา กล้องจะจับตามองเขา และบันทึกเรื่องราวของเขาด้วยความสนใจ จนกระทั่งภาพพาโนรามาธรรมดาๆ เริ่มจำลองบทหนึ่งในชีวประวัติของเขา คำพูดของมาร์เซโลเพียงในนามดูเหมือนจะเป็นจุดศูนย์กลางเพราะจริงๆ แล้วการเคลื่อนไหวของร่างกายของเขาเผยให้เห็นมากกว่านั้น สิ่งเหล่านี้เป็นแหล่งสะสมความทรงจำของผู้บริหาร อพาร์ทเมนต์ของ Marcelo จึงกลายเป็นเวทีในชีวิตของเขา สดใส ขี้เล่น น่าขบขัน จริงจัง และจริงใจ การจัดฉากสารคดีที่ผู้กำกับวินาเกรและคาร์เนโรใช้สร้างจักรวาลหลายชั้นทั้งหมดออกมาจากจักรวาลอิสระที่แบนราบ A Blue Rose เป็นมากกว่าภาพบุคคลที่เปิดกว้างและใกล้ชิด แต่เป็นภาพยนตร์ที่เปรียบเสมือนกลีบดอกไม้สีฟ้า อ่อนโยนและมีเสน่ห์ในเวลาเดียวกัน