กรกฎาคมของเรา

ในช่วงบ่ายของวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 กองพันล่วงหน้าที่นำโดยเกาเซ่งเยว่ได้แอบเข้าไปในพื้นที่ยึดครองของก๊กมินตั๋ง เป็นการเปิดฉากการรบแตกหักทางตะวันตกเฉียงเหนือ พวกเขาจะเดินทัพอย่างต่อเนื่องเป็นระยะทาง 140 ไมล์หลังแนวข้าศึก มันร้อน กระหายน้ำ และศัตรูอาจปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ พวกเขากำลังเริ่มต้นการเดินทางที่ยากลำบาก เมือง Luoju เป็นจุดรักษาการณ์ของกองทัพจีนและเป็นจุดหมายปลายทางของกองทหารของ Gao Zengyue เมื่อต้องเผชิญกับการป้องกันทีละชั้นของขบวน "ขี้แกะ" ของกองทัพแห่งชาติ ไม่ว่าพวกเขาจะสามารถเจาะเข้าที่และยึดเป้าหมายได้สำเร็จหรือไม่ก็ตาม จะเป็นกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จหรือความล้มเหลวของการรบครั้งนี้ ในพื้นที่แคบๆ ทางตอนเหนือของแม่น้ำเว่ย ซึ่งประกอบด้วยเชียงเจียโกว เมืองลั่วจู และสถานีรถไฟเทศมณฑลเหม่ย กองทหารชาตินิยมมากกว่า 100,000 นายบุกทะลวงอย่างสิ้นหวัง โดยพยายามยึดเส้นทางหลบหนีเพียงเส้นทางเดียวกลับคืนมา Gao Zengyue และสหายของเขาเผชิญกับอันตรายจากทุกทิศทุกทางและต่อต้านกองกำลังของศัตรูหลายครั้ง หลังจากการต่อสู้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จุดสนใจของทั้งสองฝ่ายก็มุ่งความสนใจไปที่สนามรบของวัดเกาหวางบนที่ราบสูง ด้วยความเหนื่อยล้าจากการสู้รบอย่างต่อเนื่องและเสียเปรียบเนื่องจากขาดการสนับสนุนอาวุธหนัก Gao Zengyue จึงนำกองกำลังของเขาอย่างเด็ดเดี่ยวเข้าโจมตีป้อมปราการถาวรของกองทัพแห่งชาติเป็นครั้งสุดท้าย...