ยัน 2020

สึบาเมะ ลูกชายที่ถูกทอดทิ้งจากเชื้อชาติจีนและญี่ปุ่น เดินทางข้ามมหาสมุทรไปยังสถานที่ที่แม่ของเขาบอกว่าสวยงาม พบจุดเริ่มต้นของตัวตนของเขา และตระหนักว่าสิ่งที่เขาสูญเสียไปคือสิ่งที่เขาได้รับจริงๆ สึบาเมะถูกแยกจากแม่ของเขาเมื่อเขาอายุได้ห้าขวบ แม้จะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว สึบาเมะก็ยังไม่เข้าใจเหตุผลของการแยกทางกัน แม้แต่แม่เลี้ยงที่อ่อนโยนของเขาก็ยังไม่เข้าใจความคิดของเขานัก ตามคำขอของพ่อ เขาไปที่ไต้หวันซึ่งเป็นบ้านเกิดของแม่เพื่อพบกับน้องชายซึ่งเขาขาดการติดต่อมาเป็นเวลา 23 ปี ในกระบวนการปรับตัวเข้ากับลูกๆ ของน้องชาย เขานึกถึงช่วงเวลาต่างๆ กับแม่ในวัยเด็ก และค่อยๆ เข้าใจว่าเขาไม่เคยถูกทิ้งไว้ข้างหลัง... Keisuke Imamura ทำงานเป็นผู้กำกับภาพมาเป็นเวลานานและได้ร่วมงานกับผู้กำกับ Michio Fujii ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์สารคดีเรื่องแรกของเขา ถ่ายทำในเมืองเกาสง โดยผสมผสานดวงอาทิตย์ที่แผดเผาทางตอนใต้ของไต้หวันและแสงระยิบระยับของฮ่องกงเข้าด้วยกันเป็นฉากที่เข้มข้น เชื่อกันว่าความรักของแม่ได้ผ่านไปนานแล้ว และดวงตาเต็มไปด้วยนกนางแอ่นที่เหนื่อยล้ากลับคืนสู่รัง ผู้อำนวยการใช้ปัญหาที่แพร่หลายของภาษาพื้นเมืองของผู้อยู่อาศัยใหม่เพื่อสลายความแตกแยกทางชาติพันธุ์ ถนน ตลาดที่มีเสียงดัง และสุสานอันเงียบสงบที่คนธรรมดาอาศัยอยู่ดูเหมือนจะเป็นบ้านเกิดของชาวต่างชาติ และเป็นการเล่าเรื่องการเติบโตที่มหัศจรรย์และสมจริงที่สุด