ท็อปกัน 1999

ในฤดูหนาวปี 1947 เมื่อนักบิน He Huaide, Li Baoqi และคนอื่นๆ ที่ได้รับเลือกจากกองทัพเดินทางมาถึงเมือง Mudanjiang ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน สถานการณ์สงครามเปลี่ยนไป และโรงเรียนการบินได้ย้ายไปทางตอนเหนือของแมนจูเรีย เหอหวยเต๋อและคนอื่นๆ ฝ่าลมและหิมะเพื่อตามทันทีมชุดแรกของโรงเรียนการบิน เมื่อเข็นรถไฟขบวนเล็กๆ ขึ้นเนิน ก็ได้พบกับ เหอหมิน เจ้าหน้าที่สาธารณสุขหญิงชื่อเล่น “พริกน้อย” ทีมแรกของโรงเรียนการบินก่อตั้งขึ้นในสนามบินที่ทรุดโทรมซึ่งถูกทิ้งร้างโดยชาวญี่ปุ่น สภาพความเป็นอยู่และการเรียนรู้นั้นเรียบง่ายมาก Chang Hao และ Liu Liqiu กัปตันทีมที่ได้เรียนรู้การบินในกองทัพอากาศซินเจียง ได้นำทุกคนเอาชนะความยากลำบากต่างๆ และจัดการซ่อมแซมเครื่องบินฝึกที่เสียหายเพียงไม่กี่ลำ Liu Liqiu เสียสละชีวิตเพื่อปกปิด Yao Jianye ระหว่างการลอบโจมตีโดยเครื่องบินศัตรู นักเรียนเริ่มเรียนทฤษฎีการบิน เนื่องจากนักเรียนส่วนใหญ่เรียนแค่ชั้นประถมศึกษา จึงเป็นเรื่องยากที่จะเรียนรู้ทฤษฎีการบิน นอกจากนี้คนร้ายยังได้เผาคลังน้ำมันของโรงเรียนการบินอีกด้วย Li Baoqi สูญเสียความมั่นใจในการบินและรู้สึกว่ามันไม่น่าพอใจเท่ากับการเป็นทหารราบที่ถือปืนและต่อสู้ในสงคราม เขาและนักเรียนอีกสองคนจึงละทิ้งเพื่อกลับไปสู่กองทัพเก่า ระหว่างทางก็พบกับกลุ่มโจร นักเรียนคนหนึ่งถูกสังเวยในการสู้รบ และพวกเขาก็คว้ารถเข็นน้ำมันเบนซินแล้วกลับไปที่โรงเรียนการบิน ชีวิตการฝึกอันหนักหน่วงเริ่มต้นขึ้น ด้วยการประกอบเครื่องบินฝึก และใช้แอลกอฮอล์แทนน้ำมันเบนซินสำหรับการบิน ไม่มีเครื่องบินฝึกสอนหลัก และด้วยความเห็นชอบของโรงเรียนการบิน นักเรียนกลุ่มใหญ่จึงบินได้โดยตรงบนเครื่องบินระดับอุดมศึกษา ทำให้เกิดแบบอย่างในประวัติศาสตร์การบินโลก