ฮอว์สหวาน

No. 203 Courtyard เป็นลานพักอาศัยธรรมดาในกรุงปักกิ่ง ยังคงรักษาร่องรอยของพระราชวังเก่าและมีอาคารใหม่ๆ มากมาย อาคารหมายเลข 8 เป็นอาคารสูงคล้ายหอคอยตรงกลางลาน นอกจากคนหนุ่มสาวและวัยกลางคนที่มีงานยุ่งตลอดทั้งวันแล้ว อาคารแห่งนี้ยังมักถูกรายล้อมไปด้วยผู้สูงอายุที่ไม่ได้ใช้งานที่ประตูห้องรับแขกอีกด้วย คนเฒ่าเหล่านี้คุยเรื่องอดีตและปัจจุบัน คุยเรื่องปัจจุบัน ถูกและผิด ไม่ยอมยอมแพ้ ในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญแต่เกิดขึ้นบ่อย ผู้คนที่นี่มีส่วนร่วมทั้งโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวในรูปแบบที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งน่าเขินอายแต่ก็มีความสุข มันเปลี่ยนชะตากรรมของตัวเองและส่งผลกระทบต่อชีวิตของผู้อื่น นายหวังซึ่งอายุเกือบ 70 ปี จู่ๆ ก็อยากจำแม่ของเขาได้ เขาได้รับรางวัลใหญ่และเติมเต็มความปรารถนาตลอดชีวิตของเขา มันเป็นสิ่งที่ดี การพูดจาที่จริงใจต่อหน้ากล้องถ่ายทอดสดโทรทัศน์นั้นช่างซาบซึ้ง แต่ก็เศร้าเช่นกัน ในสายตาของโลก ชายชรารู้สึกถึงความสูงส่ง ไล่ตามเทรนด์แฟชั่นที่ใช้งานได้จริงและราคาไม่แพง ในกระแส คนขับสามล้อผู้ไม่รู้หนังสือแสวงหาความรักที่สามารถพบได้ในนวนิยายคลาสสิกเท่านั้น เหล่าหวังเป็นช่างซ่อมกุญแจเกษียณแล้วในโรงงานล็อคแห่งหนึ่ง ชายผู้ซื่อสัตย์ที่ไม่เข้าใจธุรกิจนี้ถูกผลักดันให้ดำรงตำแหน่งตัวแทนทางกฎหมายของบริษัทวัฒนธรรมโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ นี่คือล็อคซึ่งมีโครงสร้างที่ซับซ้อนจนอธิบายไม่ได้สำหรับเขา ในการทำอะไรไม่ถูก ช่วยตัวเอง ตื่นเต้น กังวล ตื่นตระหนก กอบกู้วัน และรู้สึกโชคดี