ปลดปล่อยยูนนาน

ในช่วงต้นปี 1949 สงครามแห่งการปลดปล่อยกำลังได้รับแรงผลักดัน และสาเหตุใหญ่ของการปลดปล่อยแห่งชาติก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม กลุ่มปกครองส่วนกลางของพรรคก๊กมินตั๋งซึ่งนำโดยเจียงไคเช็ค พยายามใช้ประโยชน์จากที่ตั้งชายแดนของยูนนานและเงื่อนไขที่เอื้ออำนวยอื่นๆ เพื่อสร้างยูนนานให้เป็นฐานต่อต้านคอมมิวนิสต์แห่งสุดท้ายบนแผ่นดินใหญ่ เพื่อที่จะปลดปล่อยจีนทั้งหมดให้เป็นอิสระ หลิวและเติ้งผู้นำทั้งสองของเราได้ปฏิบัติตามคำแนะนำหลายชุดจากคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและคณะกรรมาธิการการทหารกลาง การโจมตีทางทิศตะวันออกและรุกเข้าสู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ภายใต้การนำของพรรคคอมมิวนิสต์จีน มณฑลยูนนานทั้งหมดได้เปิดฉากสงครามกองโจรของประชาชนและการต่อสู้เพื่อการปฏิวัติครั้งใหญ่ เพื่อรักษาฐานปฏิกิริยาในยูนนาน เจียงไคเช็คจึงใช้ยุทธวิธีทั้งแบบอ่อนและแบบแข็งเพื่อต่อสู้กับนายพลหลู่ฮั่นที่คุมขังในขณะนั้น ด้วยสถานการณ์การปฏิวัติทั่วไป ลู่หานจึงก่อกบฏอย่างเด็ดเดี่ยวเพื่อตอบสนองต่อเสียงเรียกร้องของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เจียงไคเช็กไม่เต็มใจที่จะยอมรับความพ่ายแพ้จึงสั่งให้ถังหยาวโจมตีคุนหมิง กองพลที่ 4 เฉินเกิงของเราดำเนินนโยบายปฏิบัติการทางเบี่ยงขนาดใหญ่ การล้อมวงกว้าง และการทำลายล้างขนาดใหญ่ที่จัดทำโดยคณะกรรมาธิการทหารส่วนกลางและประธานเหมา ตลอดจนคำแนะนำของผู้บัญชาการทหารสูงสุดหลิวและเติ้ง และดำเนินการรณรงค์ยูนนานตอนใต้ได้สำเร็จ โรงละครทั้งหมดยิ่งใหญ่และประสบความสำเร็จในการกำหนดผู้นำจำนวนหนึ่งของทั้งสองฝ่าย เช่น Liu Bocheng, Deng Xiaoping, Chen Geng, Li Da, Jiang Kai-shek, Li Zongren, Lu Han และ Long Yun