โบโกโซดา

เมื่อเคนจิ ยูซากะย้ายไปเมืองชายทะเลแห่งนี้ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก สิ่งที่เขาเห็นในดวงตาของเขาคือสีของโซดาที่ปรากฏบนทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุดเมื่อได้รับแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ เคนจิได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ชายหาดแห่งนั้น เด็กผู้หญิงชื่อโคโนเอะ นานามิ และเธออาศัยอยู่ข้างบ้านใหม่ของเคนจิ หน้าต่างต่อหน้าต่างอยู่ในระยะเอื้อมถึงเพียง 1 หรือ 2 เมตร ฤดูกาลเปลี่ยนแปลงและเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความทรงจำของทั้งสองและปีที่พวกเขาใช้ร่วมกันค่อยๆสะสม ทุกวันเช่นเคย อารมณ์ตามธรรมชาติสำหรับพวกเขา สิ่งเหล่านี้เป็นเหมือนสมบัติล้ำค่า พระอาทิตย์ค่อยๆ ทอแสง มองเห็นจั๊กจั่นจางๆ และท้องฟ้าก็เริ่มเป็นสีฟ้า... ฤดูร้อนปีนี้ก็มาถึง ฤดูร้อนที่เป็นเรื่องปกติแต่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยสำหรับเคนจิและนานามิ...