พ่อและลูกสาว

ในตอนเย็นอันอบอุ่นของฤดูใบไม้ร่วง พ่อพาลูกสาวไปขี่จักรยานด้วยกัน พวกเขาเดินผ่านเส้นทางป่า ขี่ม้าไปบนหญ้า ขี่ขึ้นไปบนเนินสูง และมาถึงริมทะเลสาบอันเงียบสงบ พ่อกอดลูกสาวแล้วลงเรือ ลูกสาวของฉันรออยู่ริมทะเลสาบอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งเรือเริ่มพร่ามัวในสายตาของเธอ และจนกระทั่งพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า พ่อไม่เคยกลับมา และลูกสาวก็ปั่นจักรยานคันเล็กกลับมาตามลำพัง จากนั้นเป็นต้นมาลูกสาวของฉันก็มาที่ทะเลสาบเพื่อรอทุกวัน เธอขี่จักรยานไปมาไม่ว่าฝนจะตกหรือแดดออก หลายปีผ่านไป เด็กหญิงตัวน้อยก็กลายเป็นภรรยา เป็นแม่ และแก่เฒ่าในพริบตา ตอนนี้เธอแก่แล้วเธอก็มาที่ทะเลสาบทุกวันจนกว่าทะเลสาบจะแห้งและกลายเป็นที่ราบน้ำขึ้นน้ำลง นางขึ้นไปบนเรือซึ่งนอนอยู่ที่ก้นทะเลสาบแล้วนอนอยู่ในเรือเหมือนนอนอยู่ในอ้อมแขนอันอบอุ่นของบิดา