ทุกสิ่ง

เนื่องจากโรคที่หายาก เด็กหญิงแมดเดอลีนจึงอาศัยอยู่ในบ้านกระจกปลอดเชื้อ และเธอฝันถึงโลกภายนอก เมื่อเขาอายุสิบแปดปี มีเด็กชายคนหนึ่งย้ายมาอยู่ข้างๆ เขามีผิวสีน้ำผึ้ง สวมเสื้อผ้าสีดำเท่านั้น และมีลักยิ้มเมื่อเขายิ้ม เขาเป็นอิสระมาก เหมือนกับแสงแดดในฮาวาย และเขาทำให้แมดเดอลีนรู้ว่าสิ่งที่เธอเห็นในหนังสือล้วนเป็นชีวิตมายา เพื่อความรักและอิสรภาพ แมดเดอลีนต้องการออกจากบ้านหลังนั้น แม้ว่าเธอจะเสียสละทุกสิ่งทุกอย่าง แต่เธอก็ยังอยากเห็นโลกอันงดงามที่เธอรัก หลังจากได้พบกับคนที่เธอรักและโลกใหม่ เด็กหญิง Madeline เข้าใจในขณะนี้ว่าเธอต้องพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุดครั้งหนึ่งเพื่อที่เธอจะได้ใช้ชีวิตอันแสนสั้นโดยเปล่าประโยชน์