ไม่พรากจากกัน

ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่มีวันสิ้นสุด อย่างไรก็ตามเสน่ห์ของเจ้าบ้านและคุณลักษณะของใจแขกสามารถกำหนดความยาวและการปรากฏตัวของงานเลี้ยงได้ ในโรงภาพยนตร์เก่า แม้ว่าคนขายตั๋วขาพิการ (เฉิน เซียงฉี) ต้องการจัดงานเลี้ยง แต่นักฉายภาพรุ่นเยาว์ (หลี่ คังเฉิง) ไม่มีความตั้งใจที่จะเป็นแขกเลย นักดาบ (ซือ จุน) ในภาพยนตร์เรื่อง "Dragon Gate Inn" เมาเหล้าและร้องไห้กับภาพเก่าๆ ของเขา แต่เวลากลับทิ้งเขาไว้ข้างหลังอย่างโหดเหี้ยม ชายชาวญี่ปุ่นตามหาเขาเหมือนผี แต่ไม่มีใครอยากอยู่เคียงข้างเขานานๆ แม้ว่าโรงภาพยนตร์จะสูญเสียความพลุกพล่านในอดีตไปนานแล้วและกลายเป็นสถานที่เงียบสงบ แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับการใช้งานในบ้าน (แม้แต่โรงแรม) คนที่เข้าออกคือคนที่อยากซ่อนตัวอยู่ในความมืดไม่มากก็น้อย พวกเขามีความคิดที่ไร้เดียงสาและแปลกประหลาด แต่เวลาเป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือที่สุด (ผู้คนจะตายและโรงภาพยนตร์จะพังยับเยิน) ฉันเชื่อว่ามันมีแต่จะนำมาซึ่งความเศร้ามากขึ้นเท่านั้น