เพื่อนนักโทษ

ฮ่องกงเป็นสังคมอารยะที่ปกครองโดยหลักนิติธรรม จริงๆ แล้วไม่ควรมีเรือนจำที่ไร้มนุษยธรรมและไร้กฎหมาย โดยเฉพาะเรือนจำที่มีหน้าที่ควบคุมตัวอาชญากรผู้เยาว์ ซึ่งมีอายุตั้งแต่ 14 ถึง 25 ปี มันถูกเรียกว่าค่ายแรงงานอย่างสละสลวย ผู้ต้องขังที่ถูกคุมขังต้องเผชิญกับการทารุณกรรมและความอัปยศอดสูทั้งทางร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณทุกวัน อาจกล่าวได้ว่าเป็นนรกบนดิน ตัวเอกอาฟานเป็นผู้นำที่อายุน้อยและอันตรายซึ่งถูกตัดสินให้เข้าค่ายแรงงานเนื่องจากมีความขัดแย้งเล็กน้อยกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ สามวันหลังจากถูกจำคุก เขาทนไม่ได้กับการปฏิบัติอันโหดร้ายในเรือนจำอีกต่อไป และตัดสินใจฆ่าตัวตาย หลังจากได้รับการช่วยเหลือแล้ว เขาก็ยืนกรานที่จะได้รับการปล่อยตัวออกจากเรือนจำเพื่อไปเยี่ยมคุณยายที่ป่วยหนัก อดทนต่อความอัปยศอดสูและใช้ชีวิตต่อไป และในที่สุดก็สามารถออกไปได้โดยมีโทษจำคุกสั้นที่สุด ในระหว่างกระบวนการนี้ อาฟานได้เห็นและพบกับคำดูถูกต่างๆ นานา และยังพบกับการเสียชีวิตอย่างลึกลับของเพื่อนนักโทษอีกด้วย ความจริงจะหายไปในทะเลตลอดไป มีวิธีเดียวเท่านั้นที่คนจะฟื้นฟูตัวเองได้จริงหรือ? โลกต้องการค่ายแรงงานแบบนี้จริงหรือ?