เทียนหยิน

ในปี 1942 ที่ท่าเรือ Lushun คนงานชาวจีนกลุ่มหนึ่งถูกผู้รุกรานชาวญี่ปุ่นจับขึ้นเรือและส่งไปยังญี่ปุ่น ในตอนกลางคืน ชาวประมงและพะยูนพะยูนใช้ประโยชน์จากความวุ่นวายเพื่อกระโดดลงทะเลแล้วแอบกลับเข้าไปในหมู่บ้าน แต่กลับเห็นว่าญาติและชาวบ้านถูกฆ่าอย่างทารุณ เขาอดทนต่อความเศร้าโศกและความโกรธ พาลูกสุนัข Huanhuan ไปที่เกาะทะเลทราย และเริ่มใช้ชีวิตเหมือนคนป่าเถื่อน วันหนึ่ง พะยูนช่วยเด็กหญิงยามาดะ เยซีที่ชายหาด เมื่อเขารู้ว่า Ye Zi เป็นคนญี่ปุ่น เขาก็อดไม่ได้ที่จะโกรธและต้องการจะฆ่าเขาด้วยฉมวก แต่ด้วยความมีน้ำใจและความเป็นมนุษย์ของเขา เขายังคงเตรียมยาเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บและดูแลเขาอย่างดี Hou Hainiu ได้เรียนรู้จากลุง Jiang ที่บังเอิญมาที่เกาะเพื่อเก็บอาหารทะเลให้หัวหน้าว่า Ye Zi เป็นโสเภณีที่มากับกองทัพญี่ปุ่น เขารู้สึกรังเกียจและต้องการส่งเธอกลับไปที่ Lushunkou Ye Zi ขอร้องและเล่าประสบการณ์ชีวิตที่โชคร้ายของเขา ซึ่งทำให้ Manatee ตระหนักว่าสงครามรุกรานครั้งนี้ยังนำหายนะร้ายแรงมาสู่ชาวญี่ปุ่นด้วย โชคชะตาร่วมกันเชื่อมโยงหัวใจสองดวงเข้าด้วยกันอย่างแนบแน่น สามปีต่อมา พวกเขาให้กำเนิดบุตรชายชื่อ Calf Niu เกาะร้างเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอันสนุกสนาน โดยไม่คาดคิด กลุ่มทหารศัตรูที่พ่ายแพ้ได้มาถึงเกาะแห่งนี้ พวกเขาฆ่าพะยูน ข่มขืนและฆ่าใบไม้ และเผาบ้านที่พวกเขาสร้างขึ้นอย่างหนัก เหลือเพียงเสียงร้องอันน่าสังเวชของลูกวัวที่ดังก้องไปทั่วเกาะร้าง ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์สเปนครั้งที่ 18 ในปี 1989