แฟนตาซีคลาสเรอูนียง

บางคนบอกว่า "สิบเจ็ด" เป็นตัวเลขมหัศจรรย์ เพราะสิบเจ็ดเป็นช่วงวัยเยาว์ และยังมีช่วงสุดท้ายของความน่ารักก่อนวัยผู้ใหญ่ตามกฎหมาย คนส่วนใหญ่ใช้เวลาปีที่สิบเจ็ดในวิทยาเขตของโรงเรียนมัธยมปลายซึ่งมีหยาดเหงื่อและน้ำตาปะปนกัน ชีวิตวัยสิบเจ็ดปีเต็มไปด้วยความคลุมเครือและความเป็นไปได้ทุกรูปแบบ อายุสี่สิบห้าเป็นอีกช่วงชีวิตที่ทำให้คนเราจินตนาการได้ เพราะเป็นก้าวสำคัญของจุดกึ่งกลางของชีวิต และสิ่งที่พร้อมจะก้าวข้ามคือระดับ "ไม่สับสน" เมื่ออายุได้สี่สิบห้า พวกเขาออกเดินทางเพื่อตามหาเพื่อนร่วมชั้นที่หายไปในโรงเรียนมัธยมปลาย ทุกคนคิดว่าจุดสิ้นสุดของการเดินทางคือการได้กลับมารวมตัวกับเพื่อนร่วมชั้นในโรงเรียนมัธยมปลายและเฉลิมฉลองการกลับมาพบกันในชั้นเรียนอีกครั้ง โดยไม่คาดคิด สิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่คือความประหลาดใจที่ไม่คาดคิดในชีวิต รวมถึงการว่างงานวัยกลางคน การเลี้ยงดูบุตร ความสัมพันธ์ในชีวิตสมรส สุขภาพกายและสุขภาพจิต สุขภาพของผู้ปกครอง การฝึกฝนตนเอง และปัญหาชีวิตและความตาย ดูเหมือนว่าหลังจากผ่านการทดสอบมากมายเหล่านี้เท่านั้น ชีวิตจึงจะเข้าสู่การเดินทางที่ไม่สับสนได้อย่างแท้จริง ด้วยเหตุนี้ ในการเดินทาง พวกเขาได้กลับมาพบกับความฝันเล็กๆ ที่หายไปนาน ความคิดอันโดดเด่น และความตั้งใจดั้งเดิมอันไร้เดียงสา ปรากฎว่าสิ่งที่พวกเขามองหาไม่ใช่เยาวชนที่หลงทางหรือเพื่อนร่วมเดินทางที่หลงทาง แต่เป็น "ตัวตนดั้งเดิม" ที่ถูกลืม การเดินทางนั้นยอดเยี่ยมมาก และในที่สุดก็พาพวกเขากลับมาจนได้