เผิงเต๋อฮ่วยในแนวรบที่สาม

ในฤดูร้อนปี 1959 เผิงเต๋อฮวยถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างไม่ถูกต้องในการประชุมหลู่ซาน ทำให้เขาต้องทนกับความเจ็บปวดอันยิ่งใหญ่จากการถูกทำผิดมาเป็นเวลาหกปี ในปี 1965 โดยไม่คำนึงถึงผลกำไรและขาดทุนส่วนตัว เขายังคงยอมรับการแต่งตั้งเหมาเจ๋อตงและคณะกรรมการกลางพรรค และไปที่เฉิงตูเพื่อทำหน้าที่เป็นรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดของการก่อสร้างแนวที่สาม ขณะนั้นหนังสือพิมพ์เต็มไปด้วยบทความวิพากษ์วิจารณ์ละครประวัติศาสตร์เรื่องใหม่ "ไห่รุ่ยไล่ออกจากงาน" ซึ่งชี้นิ้วไปที่เผิงเต๋อฮ่วย เขาระงับความโกรธและอุทิศตนให้กับการสอบสวนและวิจัยการก่อสร้างแนวที่สามทันที เขาเข้าไปในเหมือง เจาะเหมืองถ่านหิน ไปที่สถานที่ก่อสร้าง และเดินทางหลายพันไมล์ไปยังชนบท และทำงานอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย แม้ว่าเขาจะกังวลเกี่ยวกับชะตากรรมของพรรคและประเทศ แต่เขาก็ยังห่วงใยชีวิตและความทุกข์ทรมานของคนงานและชาวนาทั่วไปด้วย ด้วยความรู้สึกรับผิดชอบและพันธกิจอันสูงส่งสำหรับประชาชนในมาตุภูมิและจิตใจที่กว้างขวางของสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ที่แท้จริง เขาเสนอความคิดเห็นเชิงกลยุทธ์เกี่ยวกับการสร้างแนวรบที่ 3 แต่ผู้นำบางคนของแนวรบที่ 3 ที่มีเจตนาแอบแฝงไม่อนุญาตให้เขาติดต่อกับอุตสาหกรรมทหาร เขาระงับความขมขื่นในใจและทำงานเร็วขึ้น เขากินและทำงานร่วมกับคนงาน และทำงานเช่นเดียวกับทหารหนุ่ม เขาพอใจกับความสำเร็จของการก่อสร้างแนวที่สาม พระองค์ทรงหลั่งน้ำตาให้กับผู้พลีชีพที่สละชีวิตในการก่อสร้างบรรทัดที่สาม เขาประณามคำสั่งตาบอดที่ละเมิดกฎหมายวัตถุประสงค์ เขาเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองต่อความเสื่อมทรามและความสูญเปล่าของบางคน เขาเน้นย้ำตลอดเวลาและทุกเวลาว่าจุดประสงค์ของพรรคคือการรับใช้ประชาชน อย่างไรก็ตาม เจียงชิงและคนอื่น ๆ ก็ไม่ปล่อยคู่ต่อสู้ของพวกเขา