เมืองโจรสลัด

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นที่รู้จักในฐานะนางแบบในการจัดองค์ประกอบภาพของราอูล รุยซ์ โดยใช้วิชวลเอฟเฟ็กต์ที่น่าทึ่งเพื่อสร้างสถานการณ์ที่เหนือจริง บทกวีโรแมนติก ตลอดจนเทคนิคการถ่ายภาพและการประมวลผลมากมายที่ทำให้ประสบการณ์การรับชมของผู้ชมตกตะลึง และการทดลองที่กล้าหาญบนสื่อภาพยนตร์ ทำให้ผู้ชมสงสัยว่ามันจะพัฒนาไปอย่างไรทุกนาที เช่น การสลับฟิลเตอร์อย่างต่อเนื่อง การถ่ายภาพแบบย้อนกลับ เทคนิคการมองเห็น ฯลฯ ทั้งหมดนี้สะท้อนถึงเทคนิคการโค่นล้มของ Jean-Loup Godard อย่างไรก็ตาม การทดลองทางวิดีโอของ Raoul Luz เหล่านี้มีความเป็นจริงของตัวเอง ซึ่งอยู่ที่การดึงสามัญสำนึกของสถานการณ์เหนือจริงออกมาจากประสบการณ์แปลกประหลาดของเรื่องราวสองเรื่องที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกัน นั่นคือ ฆาตกรต่อเนื่องและตัวเอกออทิสติก