สิงโตตายคืนนี้

ฉันมีประสบการณ์ชีวิตและความตายบนหน้าจอมาเกือบตลอดชีวิต แม้ว่าฉันจะอายุเกินเจ็ดสิบปีแล้ว แต่ฉันก็ไม่สามารถแสดงช่วงเวลาแห่งการอำลาหน้ากล้องได้ ในขณะที่ทีมงานหยุดถ่ายทำ นักแสดงมากประสบการณ์ก็ไปที่เฟรนช์ริเวียร่าเพื่อเยี่ยมเพื่อนเก่า เมื่อเขามาถึงคฤหาสน์ร้าง เขาได้พบกับเด็กคนหนึ่งกำลังถ่ายหนังผีด้วยกล้อง ซึ่งทำให้เด็กชายนึกถึงการเผชิญหน้าครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่อง "The 400 Blows" (1959) ในความฝัน เขาได้พบกับวิญญาณของคนรักที่สวยงามเช่นเคย และได้รับความรักที่เขาจดจำมาตลอดชีวิตกลับคืนมา เมื่อชีวิตใกล้จะสิ้นสุด เราก็เข้าใจการอยู่ร่วมกับความตายในที่สุด จดหมายรักของ Suwa Atsuhiko ถึง French New Wave ทำให้ Truffaut และ Godard รัก Jean-Pierre Léaud โดยจารึกชีวิตในอดีตและปัจจุบันของพวกเขาไว้ด้วยแสงและเงา มาร่วมร้องเพลงสรรเสริญสิงโต เปลี่ยนมันให้เป็นการสรรเสริญชีวิต และติดตามความฝัน