น้ำตาเสื้อแดง

เบ็ตตีเดวิสแพ้คดีและกลับไปหาวอร์เนอร์ แต่เธอได้รับสิทธิ์ในการคัดเลือกนักแสดงในระดับหนึ่ง ในเวลานี้ วอร์เนอร์มอบความรับผิดชอบด้านการผลิตให้กับฮัลล์ วัตสัน ซึ่งมีรูปแบบใหม่ และเริ่มเส้นทาง "การผลิตที่มีต้นทุนสูงและประณีต" เบ็ตตี้รู้สึกเหมือนอยู่บ้านในสถานการณ์เช่นนี้ และในไม่ช้าก็ได้แสดงในผลงานชิ้นเอกอีกชิ้นหนึ่งเรื่อง "Tears of the Red Shirt" ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมอีกครั้ง โดยมีเรื่องราวเกิดขึ้นทางตอนใต้ของอเมริกาในช่วงสงครามกลางเมือง โดยบรรยายถึงสาวงามผู้ดื้อรั้นที่จงใจสูญเสียแฟนหนุ่มของเธอ และพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อเอาชนะเขากลับมาในฐานะชายที่แต่งงานแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายหนึ่งปีก่อนที่จะมีภาพยนตร์เรื่อง Gone with the Wind และได้รับการตอบรับอย่างดี เบ็ตตีร่วมมือกับผู้กำกับวิลเลียม ไวเลอร์ในภาพยนตร์สามเรื่องติดต่อกัน ซึ่งทำให้เบ็ตตี้ได้รับสถานะเป็นนักแสดงชั้นยอด อันที่จริง ตั้งแต่ปี 1937 เป็นต้นมา Petra ได้รับรางวัล "Box Office Queen" เป็นเวลาสิบปีติดต่อกัน และได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็น "สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของอุตสาหกรรมภาพยนตร์อเมริกัน" เกียรติยศนี้ค่อนข้างหาได้ยากในวงการภาพยนตร์ หากคุณสังเกตภาพบนหน้าจอของ Betty อย่างระมัดระวัง คุณจะพบว่าเธอแทบไม่มีบทบาทที่ปฏิบัติต่อผู้หญิงคนอื่นอย่างดีเลย เธอมักจะบ่น ทะเลาะกัน หรือแม้แต่ทะเลาะวิวาทกับผู้อื่นอย่างรุนแรง ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างเต็มที่ถึงการปฏิเสธ "การรังเกียจเพศเดียวกัน" อย่างรุนแรง ในขณะเดียวกัน บทบาทของเบ็ตตียังพิสูจน์ให้เห็นว่าผู้หญิงสามารถเข้มแข็ง โหดเหี้ยม ก้าวร้าว และแม้กระทั่งกีดกันสิทธิของผู้หญิงที่ถือว่าเป็นผู้ชายมาโดยตลอด