สิงโตยืนอยู่ในสายลม

ชิมาดะ โคอิจิโระ (โอซาวะ ทาคาโอะ) ชื่นชม ดร. อัลเบิร์ต ชไวท์เซอร์ หรือที่รู้จักในชื่อ "นักบุญชาวแอฟริกัน" มาตั้งแต่เด็ก ) ซึ่งสมความปรารถนาที่จะเป็นนางฟ้าในชุดขาวเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ จากนั้นเดินตามรอยเท้าของปราชญ์และเดินทางไปแอฟริกาเพื่อรับบริการทางการแพทย์ หลังจากอยู่ที่เคนยาเป็นเวลาครึ่งปี เขาและเพื่อนร่วมงานได้ไปโรงพยาบาลกาชาดที่เสียหายจากสงครามเพื่อให้การช่วยเหลือทางการแพทย์ ที่นั่น โคอิจิโระได้เห็นฉากที่น่าสลดใจที่สุดในโลก ทหารหนุ่มสังหารผู้คนด้วยปืนและถูกขับเข้าไปในทุ่นระเบิด เสียงร่ำไห้ที่ทำให้หัวใจสลายของเด็กๆ ทำให้โคอิจิโระอกหัก และสายตาที่เย็นชาและไม่เป็นมิตรของพวกเขาทำให้เขากังวล สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือเมื่อเด็กๆ หายจากอาการบาดเจ็บแล้ว พวกเขาก็ต้องกลับเข้าสู่สนามรบอีกครั้งจนกว่าพวกเขาจะเสียชีวิต เมื่อรู้สึกถึงความรับผิดชอบอันหนักหน่วง โคอิจิโระจึงขอขยายเวลาเดินทางกลับประเทศจีน และเขาและวากาโกะ (รับบทโดย ซาโตมิ อิชิฮาระ) พยาบาลจากญี่ปุ่นก็รีบเร่งไปยังแนวหน้าในการช่วยชีวิตและรักษาผู้บาดเจ็บทุกวัน เขาเป็นสิงโตผู้โดดเดี่ยวและกล้าหาญที่ยืนหยัดในสายลมแต่ไม่เคยก้มศีรษะ... ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากการกระทำของแพทย์ชาวญี่ปุ่น โคอิจิโระ ชิบาตะ