น้ำตาลูกศิษย์

แม้ว่าความเร็วของรถจะสูงถึง 200 หลา แต่ Li Dongxue ก็ยังไม่สามารถทำได้ทันเวลาเพื่อป้องกันภรรยาของเขาจากการถูกฆ่า หลังจากมองทั้งน้ำตากับนานาลูกสาวของเขาที่รอดพ้นจากภัยพิบัติอย่างชาญฉลาด หลี่ตงซู่ก็พูดกับนานาว่า: ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเราอีกต่อไป นี่เป็นเพียงบ้านที่ว่างเปล่าและหนาวเย็น ต้นไม้อยากอยู่เงียบๆ แต่ลมเป็นมากกว่าสิ่งที่หลี่ตงซูไม่อยากเห็น Li Dongxue คิดถึงวันฤดูใบไม้ผลิที่มีท้องฟ้าแจ่มใส และมองดูกิ่งก้านที่ไหวตามสายลม เขาถามนายของเขาว่า: กิ่งก้านขยับหรือลมพัดหรือเปล่า? อาจารย์ยิ้มแล้วตอบว่า การเคลื่อนไหวนั้นไม่ใช่กิ่งก้านหรือลม แต่เป็นความคิดของคุณ ในสถานการณ์ที่ไม่รู้ว่าใครคือศัตรู การหลบหนีของพ่อและลูกสาวเต็มไปด้วยวิกฤติ แม้แต่โรงแรมธรรมดาๆ ในถิ่นทุรกันดารก็ยังได้ตั้งค่าการซุ่มโจมตีเพื่อรอให้พวกเขาจับเหยื่อ หลังจากเคลียร์ปัญหาต่างๆ แล้ว Li Dongxue ก็รู้สึกได้ว่าวิกฤตที่แท้จริงกำลังเข้ามาใกล้เขาและนาน่าทีละก้าว โชคดีที่ความฉลาดของนาน่าและความสัมพันธ์ของเธอกับเจ้าของร้านอาหารตะวันตกช่วยเพิ่มความอบอุ่นเล็กน้อยให้กับการหลบหนีของพวกเขา การเผชิญหน้ากับเหล่าอันธพาลบนท้องถนนและการเปลี่ยนรถเมื่อรถเสียทำให้นาน่าจำพ่อคนใหม่ได้อีกครั้ง นาน่าพูดว่า: พ่อคุณดูเท่มากเวลาทะเลาะกัน ฉันบังเอิญเห็นมัน Li Dongxue บอก Nana: ห้ามทะเลาะกันอีกในอนาคต เว้นแต่จะมีใครรังแกคุณก่อน แม้ว่า