ทรายสีเหลืองและคลื่นสีเขียว

ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิของปี 1958 เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ได้เริ่มต้นจุดสำคัญของการก้าวกระโดดครั้งใหญ่ ปัทมูขัน รองผู้อำนวยการสหกรณ์การผลิตเกษตรโอเอซิส กลับจากศึกษาที่แผ่นดินใหญ่ เธอตอบสนองอย่างแข็งขันต่อคำเรียกร้องของผู้บังคับบัญชาของเธอให้มีความพอเพียงด้านอาหาร และสนับสนุนการเปิดพื้นที่รกร้างใน Shayuanzi เพื่อปลูกพืชอาหาร อย่างไรก็ตาม ฮาซิมุ ผู้อำนวยการสมาคม เชื่อว่าสมาคมโอเอซิสให้ความสำคัญกับพืชเศรษฐกิจมาโดยตลอด และแหล่งอาหารส่วนใหญ่อาศัยการซื้อธัญพืชเชิงพาณิชย์ของรัฐบาล หลักการนี้ยังคงต้องยึดถือต่อไปในอนาคต ด้วยแรงบันดาลใจจากนักธุรกิจนักเก็งกำไร Musa Yaxing เขามุ่งมั่นที่จะสร้างรายได้จากการทำธุรกิจเสริม ปทุมขันไม่ได้ต่อต้านการพัฒนาธุรกิจเสริม แต่เธอเชื่อว่าการเพิ่มการผลิตอาหารเป็นพื้นฐาน โดยไม่สนใจคำคัดค้านของ Hasimu เธอจึงอาศัยชาวนาที่ยากจนและชาวนากลางล่างเพื่อจัดระเบียบสมาชิกเพื่อเปิดพื้นที่รกร้าง ด้วยความช่วยเหลืออย่างกระตือรือร้นของ Halik ผู้อำนวยการสหกรณ์การเกษตร Shayuanzi และสมาชิก เธอจึงปลูกข้าวสาลี โดยไม่คาดคิด เมื่อต้นอ่อนข้าวสาลีเติบโตแข็งแรง ลมแรงระดับ 8 ก็พัดมา ท่วมทุ่งข้าวสาลีด้วยทรายปลิวว่อน และสร้างความเสียหายให้กับไม้ผลจำนวนมาก ปทามูคานได้ระดมมวลชนเพื่อช่วยเหลือข้าวสาลีทันที ในขณะที่ฮาซิมูเชื่อว่าไมซีไม่สามารถช่วยได้ และยอมแพ้จะดีกว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการต่อสู้กับภัยพิบัติ Musa Yahang และเจ้าของบ้าน Turan Burke ต่างก็ยินดีกับความโชคร้ายนี้ และยุยงให้ Hasim ดึงคนบางคนจากทีมนอกเวลาออกไปทำงานพาร์ทไทม์ และนำฝ้ายและเมล็ดเรพซีดจากบริษัทไปยังตลาดเสรีเพื่อขายในราคาที่สูง ปทุมขันรู้ปัญหาได้ทันเวลาจึงให้คำแนะนำ