เจ็ดวันเจ็ดคืน

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2490 กองโจรก๊กมินตั๋งหูจงหนานได้บุกโจมตีเมืองเหยียนอันพร้อมกองพัน 15 กอง เจียงไคเช็กประกาศอย่างหยิ่งผยองว่าเขาจะจับหยานอันได้ภายในสามวัน โดยหวังว่าจะแลกเป็นดอลลาร์สหรัฐจากปรมาจารย์ลัทธิจักรวรรดินิยมสหรัฐ กองพลที่ 31 ของศัตรูคือกองพลแนวหน้า และพวกเขาได้เริ่มโจมตีหยานอันอย่างบ้าคลั่ง เพื่อให้ได้เวลาที่ดีขึ้น ตั้งสมาธิกองกำลังของเรา และกำจัดศัตรู กองทหารจำนวนหนึ่งของกองทัพของเราได้รับมอบหมายให้ปกป้องหยานอันและสกัดกั้นศัตรู กองบัญชาการกองพลวิเคราะห์สถานการณ์ของศัตรูและพบว่าหากศัตรูต้องการโจมตีหยานอัน พวกเขาจะต้องผ่านจุดหายใจไม่ออกของสันเขาไพน์ ดังนั้นกองบัญชาการกองพลจึงมอบภารกิจยึดไพน์ริดจ์ให้กับกองร้อยที่สองซึ่งอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงของกองบัญชาการกองพล ผู้ฝึกสอนของกองร้อยที่สองเสียชีวิต ผู้บัญชาการกองพลจึงส่งซูเฉียงไปบังคับกองร้อยที่สอง และขอให้พวกเขายึดไพน์ริดจ์จากที่ราบสูง 92 แห่งเป็นเวลาเจ็ดวัน เมื่อศัตรูเกือบจะยึดตำแหน่งได้ ซูเฉียงและนักข่าวหลิวเสี่ยวหลินก็มาถึง เขาออกคำสั่งการต่อสู้ทันที และในที่สุดก็สามารถต้านทานการโจมตีของศัตรูได้ เมื่อซูเฉียงมาถึงตำแหน่ง เขาพบว่าทหารของกองร้อยที่สองภูมิใจที่ประเมินศัตรูต่ำไป ดังนั้นเขาจึงช่วยพวกเขาแก้ไขความคิดนี้ทันที จัดทหารเพื่อซ่อมแซมป้อมปราการ และขับไล่การโจมตีของศัตรูหลายสิบครั้ง ในเวลานี้ตำแหน่งปีกขวาของที่ราบสูง 92 แห่งถูกศัตรูยึดครอง 92 Highlands สูญเสียความสำคัญในการป้องกันไปแล้ว กองบัญชาการกองพลน้อยสั่งให้กองร้อยที่สองถอนตัวไปที่ไพน์ริดจ์และดำรงตำแหน่งในบริเวณนี้ ทหารไม่พอใจกับการตัดสินใจของผู้บังคับบัญชาที่จะล่าถอย