เดคาเมรอน

ได้รับรางวัล Jury Prize จากเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากคอลเลกชันนวนิยายชื่อดังเรื่อง "The Decameron" ของ Boccaccio ในยุคเรอเนซองส์ของอิตาลี ปาโซลินีเลือกเรื่องราว 8 เรื่อง (บางคนบอกว่า 10 เรื่อง) ที่เกิดขึ้นในเมืองเนเปิลส์และอิตาลีตอนใต้อื่นๆ มาถ่ายทำ (งานต้นฉบับเน้นไปที่เรื่องราวจากพื้นที่ฟลอเรนซ์เป็นหลัก) เรื่องราวเหล่านี้ส่วนใหญ่มีจุดมุ่งหมายเพื่อเปิดเผยลักษณะหน้าซื่อใจคดและน่าเกลียดของคริสตจักร และแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงทัศนคติที่ยืนยันของผู้เขียนต่อการปลดปล่อยธรรมชาติของมนุษย์ งานต้นฉบับ "The Decameron" เป็นหนึ่งในงานวรรณกรรมที่สำคัญที่สุดของยุคเรอเนซองส์ของอิตาลี โดยมีฉากหลังเป็นเหตุการณ์กาฬโรคในศตวรรษที่ 14 เรื่องราวหนึ่งร้อยเรื่องที่เล่าโดยคนหนุ่มสาวสิบคน เป็นการประณามเรื่องอื้อฉาวต่างๆ ของคริสตจักรคาทอลิกในขณะนั้นอย่างกล้าหาญ และแสดงให้เห็นความปรารถนาของคนทั่วไปที่จะแสวงหาอิสรภาพและขจัดข้อจำกัดทางศาสนา ผลงานที่มีรูปแบบความสมจริงที่ชัดเจนนี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของวรรณกรรมคลาสสิกของยุโรป และได้รับการยกย่องจากคนรุ่นหลังว่าเป็นผลงานตลกของมนุษย์ที่มีชื่อเสียงพอๆ กับ "Divine Comedy" ของดันเต ผู้กำกับ Pasolini ซึ่งปรากฏตัวในช่วงปลายภาพยนตร์แนวนีโอเรียลิสต์ของอิตาลี ได้สานต่อเส้นทางสร้างสรรค์ของเขาในทศวรรษ 1960 โดยใช้ธีมในตำนานโบราณเพื่อเตือนผู้คนในปัจจุบัน เขาดัดแปลงและถ่ายทำภาพยนตร์คลาสสิกสามเรื่องอย่างต่อเนื่อง ได้แก่ "The Decameron", "Canterbury Tales" และ "One Thousand and One Nights" ในรูปแบบที่ได้รับความนิยม ซึ่งเรียกรวมกันว่า Trilogy of Life เพราะในหนังทั้งสามเรื่องนี้