ฉันอายุสองขวบ

ทาโร่อายุเพียง 2 ขวบ ไร้เดียงสาและน่ารัก ฉลาด มีชีวิตชีวา และกระตือรือร้น เขาเป็นลูกคนเดียวของพ่อแม่ของเขา เขาเพิ่มความสุขไม่รู้จบให้กับชีวิตพ่อแม่ของเขา แม้ว่ารายได้ของพ่อแม่จะไม่สูงนัก แต่พวกเขาก็ใส่ใจเรื่องอาหาร เสื้อผ้า ของเล่น ฯลฯ ของทาโร่อยู่เสมอ และไม่เคยละเลยทุกรายละเอียด อย่างไรก็ตามเด็ก ๆ ไม่รู้ เขาเป็นคนเจ้าอารมณ์ บางครั้งมีความสุข หัวเราะ ร้องเพลง และร้องไห้เมื่อไม่พอใจเล็กน้อย ท้ายที่สุดเขายังเด็กและโง่เขลา และเขาไม่รู้ว่าเมื่อใดเขาจะประสบปัญหา ซึ่งนำความกังวลและปัญหามากมายมาสู่พ่อแม่ของเขา พ่อแม่ของเขาต้องไปทำงานช่วงกลางวันและไม่มีใครดูแลเขา พ่อของเขากลัวว่าจะตกอยู่ในอันตรายจึงสร้างรั้วไม้ไว้ที่ประตูโดยคิดว่ามันจะปลอดภัย โดยไม่คาดคิด โคทาโร่ผู้แสนซุกซนพังรั้วและฆ่าใครบางคน พ่อแม่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากขอให้คุณยายดูแลโคทาโร่ แต่การที่คุณยายมีเมตตาต่อลูกๆ ของเธอทำให้เกิดความไม่สบายใจของพ่อแม่และความขัดแย้งในครอบครัวครั้งใหม่...การกระทำในแต่ละวันของเด็กทุกคนมีความเกี่ยวข้องอยู่ในใจของพ่อแม่ เรื่องเล็กๆ น้อยๆ บางอย่างเกี่ยวกับเด็กที่อยู่รอบตัวพวกเขาจะทำให้ผู้ปกครองเกิดความตึงเครียดและการสมาคม...ความรักและความอุตสาหะของพ่อแม่ที่มีต่อลูกๆ จะสัมผัสได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นโดยพ่อแม่เท่านั้น