ผึ้งกับฟ้าร้องอันห่างไกล

การแข่งขันเปียโนฟางเจียงที่จัดขึ้นทุกสามปีเปิดขึ้น โดยผู้เข้าแข่งขันที่มีบุคลิกและความสามารถต่างกันมาพบกัน: เด็กชายธรรมดาที่ติดตามพ่อเลี้ยงผึ้งไปรอบๆ และชอบดนตรี แต่ไม่มีเปียโนเป็นของตัวเอง เด็กสาวที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับการยกย่องว่าเป็นเด็กอัจฉริยะ แต่จู่ๆ ก็หนีออกจากเวทีหลังจากแม่ของเธอเสียชีวิต เจ้าชายเลือดผสมเกิดมาในครอบครัวเปียโน เขาหมกมุ่นอยู่กับทุกสิ่งตั้งแต่รูปลักษณ์ภายนอกไปจนถึงทักษะการเล่นเปียโน พนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ ที่เคยละทิ้งความฝันในการเป็นนักดนตรี และไม่ท้าทายการแข่งขันอีกเลยจนกระทั่งลูกของเขาเกิด อะไรทำให้อัจฉริยะเป็นอัจฉริยะกันแน่? เป็นไปได้ไหมที่คนธรรมดาที่ไม่มีความสามารถพิเศษจะไล่ตามความฝัน?