โรงละคร [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

นางาตะก่อตั้งคณะละครร่วมกับเพื่อนๆ ของเขาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย เขายังรับหน้าที่เป็นผู้เขียนบทและผู้กำกับอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ละครเรื่องนี้ได้รับการวิจารณ์เชิงลบมากมายเนื่องจากบทละครเปรี้ยวจี๊ดเกินไป และคณะละครกำลังจะยุบวง จนกระทั่งวันหนึ่ง นางาตะได้คุยกับซากิที่สวมรองเท้าแบบเดียวกันบนท้องถนน ซากิและนางาตะผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นนักแสดงต่างก็ตกหลุมรักกัน นางาตะผู้ยากจนได้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของซาชิ และทั้งสองก็เริ่มใช้ชีวิตร่วมกัน ซากิสนับสนุนนางาตะในการไล่ตามความฝันอย่างไม่มีเงื่อนไข และนางาตะก็ค่อยๆ กลับมารักละครอีกครั้ง